Category Archives: Den Helder

Old tree.

[:en]

Old tree, Duinoord bos Den Helder april 2014.

Old tree, Duinoord bos Den Helder april 2014.

[:]

Also posted in Blog, Kodak Ektar100

White Blossom.

Witte bloesem, Den Helder april 2014.

Witte bloesem, Den Helder april 2014.

Also posted in Howtek D4000, Kodak Ektar100

[:en]Inspiratie.[:]

[:en]“To make visible the invisible”. (Paul Klee).

Iedere fotograaf heeft wel een of meerdere inspiratiebronnen en ik ben daar geen uitzondering in. Een bron van inspiratie is het lezen van fotoboeken. Zo heb ik onlangs een boek via Ebay van een van mijn favoriete fotografen gekocht namelijk ‘Intimate Landscapes’ van Eliot Porter. In Nederland zijn amper boeken van Porter te vinden maar over de grens is dat geen probleem en in dit geval vond ik het boek in de States.
Het boek bevat 55 foto’s die Porter gedurende de jaren heeft gemaakt. De printkwaliteit van de foto’s is erg hoog en dat is prettig!

Eliot Porter (1901 – 1990) heeft in zijn beginjaren als fotograaf met Ansel Adams en Alfred Stieglitz gewerkt, ware meesters in fotografie. Het was Adams die Porter vertelde dat hij beter op groot formaat kon fotograferen in plaats van een Leica die hij destijds in bezit had. Porter was in tegenstelling tot Adams een van de eerste fotografen die na de tweede wereld oorlog een overstap op kleur (Kodachrome) maakte en niet zonder succes. Overigens heeft Ansel Adams eveneens met kleur gewerkt (‘In Color’).
Naast het feit dat Eliot Porter een uitzonderlijk talent had om de natuur en landschappen op een bijzondere manier vast te leggen, was hij een meester in het maken van afdrukken middels het zogenaamde ‘Dye Transfer’ proces. Dit was een enorm uitgebreid proces welke voor uitzonderlijk mooie prints zorgde. Ik heb hier een link geplaatst waar de techniek uitvoerig door zijn voormalig assistent wordt gedemonstreerd; https://www.youtube.com/watch?v=qiRy0hszVRk

Andere boeken die ik van Porter heb zijn ‘Nature’s Chaos’, ‘The place no one knew’, ‘Antartica’ en ‘In Wildness is the preservation of the world’. Er zijn nog meer boeken gepubliceerd waaronder ‘Birds of North America’ waar hij met een 4×5 inch camera vogels heeft gefotografeerd.

In ‘Intimate Landscapes’ staan niet veel foto’s van klassieke landschappen maar meer zoals de titel van het boek al aangeeft, veel detail van de natuur. Details waar je op een normale dag als je in de natuur wandelt, zo maar aan voorbij loopt. Porter had de artistieke gave deze details in vorm en kleur op een dusdanige manier vast te leggen, dat het ineens bijzonder werd. De foto’s van Porter zijn herkenbaar als zijn interpretatie van de natuur en dat is wat ik aantrekkelijk vindt.

Plate 1 - Foxtail grass              Plate 14 - Red osier

 

Mijn persoonlijke mening is dat iedere fotograaf veel kan leren van zijn manier van composeren, gebruik van licht etc. Het zijn ook deze twee factoren die bepalend zijn voor het werk wat hij geleverd heeft.
Tegenwoordig worden veel boeken op allerlei technisch fotogebied verkocht. Eliot Porter schreef zelf niet veel over techniek en beperkte begeleidende teksten in zijn boeken helaas tot een minimum. Maar techniek is uiteindelijk niet het belangrijkste, zeker als je de diverse foto’s van Porter bestudeerd.

De inleidende tekst “To make visible the invisible” van Paul Klee is in het boek een verwijzing naar de foto’s van Porter. Een pakkende tekst die niet alleen veel over de artiest zegt, maar geeft in mijn opinie ook aan dat er voor iedere fotograaf voldoende uitdagingen zijn. Uitdagingen om op iedere willekeurige dag de camera te pakken en op pad te gaan, weer of geen weer en wetende dat er altijd weer iets nieuws te fotograferen valt.

Zo heb ik onderstaande foto op een regenachtige dag in een bos op 500 mtr. van mijn huis gemaakt. Geïnspireerd door Porter was ik  op zoek naar details waar een mooie compositie van kon worden gemaakt. Vooraf niet wetende wat ik zou zien, ben ik dan ook tevreden over dit specifiek eindresultaat. Het inspireert mij om meer aandacht te schenken aan wat er op de bodem groeit, en niet alleen de klassieke landschappen te zoeken-).

Bramen, blauwe en witte boshyacinten en kleefkruid.Duinoord bos Den Helder april 2014.

Bramen, blauwe en witte boshyacinten en kleefkruid. Duinoord bos Den Helder april 2014.

[:]

Also posted in Blog, Eliot Porter, Fuji velvia 50

Eerste scan met Howtek D4000 en Aztek DPL Pro.

Forrest

Scannen is een vak apart. Nog niet zo lang geleden heb ik de beslissing genomen om een Drumscanner aan te schaffen. De Epson V750 die ik tot dusver gebruik geeft mooie resultaten maar ik wist van met name andere fotografen dat er kwalitatief meer mogelijk is, zelfs veel meer. Dus heb ik een Howtek D4000 scanner gekocht. Daarbij via www.Aztek.com nieuwe software, in dit geval Digital PhotoLab Pro kort weg DPL Pro. Niet goedkoop maar na enig onderzoek en de vele reacties op forums, essentieel om het meeste uit de Howtek te halen. Silverfast was ook een optie maar de engineers van Aztek hebben de software specifiek op hardware matige aansturing gemaakt iets wat andere software niet kan.

Naast de software heb ik tevens een nieuw IT8 scan target gekocht. Het betreft een Wolf Faust IT8 specifiek voor het scannen van Fuji Velvia50. Wolf Faust heeft diverse ‘scan targets’ en wellicht schaf ik er nog een voor Fuji Astia en Provia aan. Ik heb ook overwogen om een target van Hutch Color te kopen, maar vanwege de kosten laat ik dat voorlopig voor wat het is.

Bovenstaande foto heb ik recent in het Duinoord bos in Den Helder gemaakt. Ik heb deze specifiek voor het testen van het scanproces gebruikt maar verder ben ik niet zo tevreden over de compositie maar wel de sfeer en kleuren.

De manier waarop ik gescand heb en de vergelijking met de originele 4×5 Fuji Velvia50 dia op de lichttafel geeft een keurige (visuele) match! In DPL zijn er diverse manieren om te scannen. Ik ga altijd voor een ‘RAW’ scan waarbij het kleurmanagement op ‘uit’ gaat. Ik laat de scanner geen toevoegingen of veranderingen maken omdat ik niet de controle over het eindproduct wil kwijtraken. De methode voor deze scan was een zogenaamde ‘Wide gamut Log Chrome’ zonder enige correcties via curven oid te maken. Omdat het om een test ging heb ik maar voor 400DPI gekozen. Het scherpstellen met een Howtek kan op diverse manieren en ik heb bij deze scan voor de manuale optie gekozen waarbij je via een loupe in de scanner zelf visueel gaat scherpstellen. Vervolgens stel je de verkregen waarde in DPL in. Hiermee stel je zeker dat de scan scherp is. In tegenstelling tot de Epson V750, ben ik tav het scherpstellen nu tevreden want ik kreeg nooit een zwitserleven gevoel van de Epson. Overigens is de voorwaarde dat de dia/negatief evenredig strak op de drum is gespannen want anders gaat dat ten koste van de scherptediepte.

Na de scan heb ik de foto in een 16 bit TIFF formaat in Photoshop geopend waarbij  het eerder gemaakt ICC profiel voor eveneens de Wide gamut Log is aangewezen. Vervolgens heb ik de foto in een Joseph Holmes Chrome Space (http://www.josephholmes.com/profiles.html) kleurruimte toegewezen. Dat is wellicht zoals de meesten Adobe RGB of Prophoto RGB gebruiken geheel anders maar neem eens een kijkje op de website van JH want daar staat het verhaal beschreven en het betreft zeker niet alleen analoge fotografie. Overigens maakt JH mooie foto’s!
Na deze standaard stappen heb ik een kleine kleurcorrectie via curven in Photoshop gemaakt en that’s it. Verder geen correcties omdat dit voor een 400 DPI scan en test foto niet de moeite waard is.

Kortom na deze eerste scan krijg ik het gevoel goed op weg te zijn. Nu op naar nieuwe foto’s inscannen want die liggen te wachten-). Hmm wellicht ook nog de oude…..

Groet,

Bert

Also posted in Blog, Fuji velvia 50, Howtek D4000, Scannen Tagged , , |

De juiste omstandigheden.

Duinen in winterDuingras duinen Den Helder

Dit zijn drie foto’s die ik in januari en februari van dit jaar in de omgeving van Den Helder (strand en duinen) gemaakt heb. Ik begin langzaam mijn workflow ten aanzien van het scannen beter te beheersen. Ik was een tijdje ontevreden omdat de gemaakte scans niet goed genoeg waren.  Nadat ik mij meer verdiept heb in het gebruiken van een IT8 profiel (calibreren) en ervoor zorgde dat de Epson scanner optimaal was ingesteld, ben ik weer tevreden. Ik denk wel dat er nog wat mogelijkheden zijn om het IT8 profiel te optimaliseren, maar voorlopig even niet.

Chamonix 045N2Grafelijkheidsduinen Den Helder

De drie foto’s zijn alle met Fuji Velvia50 gemaakt. Keer op keer verrast mij deze film in positieve zin maar het blijft in sommige licht omstandigheden wel een moeilijke film om goed te belichten. Met een dynamisch bereik van iets meer dan 4 stops moet een belichting spot on zijn. De uitdaging is om de film karakteristieken zo goed toe te passen dat ik als fotograaf met behulp van een pre-visualisatie weet wat het resultaat gaat worden. Ik zit nog niet op een niveau dat ik voor meer dan 90 of zelfs 100% zeker weet dat wat ik doe er ook zo uit gaat zien. Het is niet alleen een kwestie van een juiste belichting maar ook de kleuren die vooral de Velvia50 produceert, vooraf goed in te schatten. Omdat een doosje 4×5 film tegenwoordig al snel 80 tot 100 euro voor 20 vel kost (met dank aan Fujifilm), hoop ik toch altijd een goede, nee zelfs perfecte foto te maken. In ieder geval dan technisch waarbij ik ook de technische camerahandelingen goed heb toegepast. Dit staat los van het bepalen van een compositie en dat is een puur persoonlijk proces. Ik besteed hier veel aandacht aan.

Zo heb ik onderstaande foto na lang nadenken toch maar geplaatst. Ik ben erg tevreden met de compositie en de manier waarop Velvia de kleuren weergeeft. Echter….. de gemaakte foto is helaas niet perfect. Er is iets goed mis gegaan met het scherp stellen in combinatie met het gebruik van tilt. Ik weet niet meer wat en dat heeft ook geen nut meer want dit is het. Het lijkt alsof de wind voor bewegingsonscherpte heeft gezorgd, maar ik weet zeker dat er nagenoeg geen wind was. Tja ondanks dat het met een groot formaat camera met een groot matglas en loep relatief eenvoudig is om scherp te stellen, heb ik het verprutst. Wel van geleerd want dit mag natuurlijk niet meer gebeuren. Dit staat los van de kosten van een foto maar gaat meer om het gemiste moment. Het juiste licht, de juiste omstandigheden in dit geval de regenbuien aan de horizon. Omstandigheden die ervoor kunnen zorgen dat een landschap of een stuk natuur op zijn mooist kan worden gefotografeerd. Daar gaat het wat mij betreft in de landschapsfotografie om.

19 mei; ik heb een tweede foto toegevoegd. Het is een andere foto op ongeveer het zelfde tijdstip gemaakt (linker foto). Op de dia kan ik m.b.v. een loep zien dat alles toch scherp is, geen fouten gemaakt-) Maar op een of andere manier is dit niet de scherpte die ik zou verwachten. Ik heb weer een aantal testen gedaan om te controleren of de hoogte van de film houder goed is ingesteld. De ingestelde hoogte bleek dus (nog steeds) te kloppen. Overigens is dit goed om zo nu en dan dit te controleren. In PS heb ik m.b.v. Sharpener Pro een en ander verscherpt. Beter krijg ik het niet en meer zorgt alleen voor meer contrast vorming die ik niet mooi vindt.
Daarnaast ben ik druk bezig geweest om diverse scanner ICC profielen mbv EZcolor te maken. Ik kan nu kiezen welke het best past bij een bepaalde dia. Ik denk dat de kleuren beter worden weergegeven. Het kan nog beter maar een specifiek IT8 profiel kost al snel 65 euro (Wolf Faust). Het kan nog gekker zoals een profiel van Hutch color, maar ik denk dat gezien mijn Epson V750 dat dit niet reëel is. Maar wellicht zie ik dat verkeerd.
Dus na enig aanpassen etc. ben ik nu wel tevreden met de nieuwe foto hieronder geplaatst.

Groet, Bert.

Duinen Den HelderDuinen Den Helder

Also posted in Blog, Duinen, Fuji velvia 50, Nederland

Zelf ontwikkelen of uitbesteden?

2013 is voor mij goed begonnen. Na een (te) lange fotografie pauze, ben ik in januari weer begonnen. De voornaamste reden dat ik op dit moment liever niet fotografeer is omdat ik nog niet de beschikking heb over een doka. Nadat er in mijn huis een nieuwe keuken is geplaatst, is er tegelijkertijd een verbod om met chemicaliën op het nieuwe werkblad te gaan knoeien… Als ik foto’s (dia c.q. negatieven) heb gemaakt wil ik deze niet te lang laten liggen want dat kan ten koste gaan van de kwaliteit. Tot het moment dat ik ga ontwikkelen bewaar ik de films in een zip bag in de koelkast. Standaard bewaar ik onbelichte films (4×5 en rolfilm) in een diepvries om het chemische proces, dus het ouder worden van de films en daardoor eventueel kwaliteit verlies, tegen te gaan. Na het belichten is het voor mij gebruikelijk dat ik de film z.s.m. ontwikkel.
De oplossing voor de gemaakte foto’s van afgelopen maand lag dan ook in het laten ontwikkelen maar daar zit een risico aan. Tegenwoordig moet je hopen dat een ontwikkel lab zo netjes werkt dat er ook verse chemicaliën worden gebruikt. Je leest op het internet wel vaker dat films slecht worden ontwikkelt met alle gevolgen van dien. Denk daarbij aan kleurzweem etc. Dat is niet wat je wilt, en is dan ook een van de redenen waarom ik zelf ontwikkel. Overigens is het ontwikkelen van dia’s een zeer precies proces, maar daar in een andere post meer over.
Na enig speurwerk op internet heb ik uiteindelijk besloten de films, in dit geval twee Fuji Velvia 50 120 rolfilms, bij fotokiekie in Amsterdam te laten ontwikkelen. Na een week kreeg ik de films in een enveloppe met kartonnen achterkant terug. Dat was al schrikken want ik had gehoopt dat het in een doosje o.i.d. zou worden verstuurd. Gelukkig was de postbode zo vriendelijk geweest om de enveloppe niet te buigen. Nadat ik de films uitpakte was ik initieel verrast, niets mis mee, prima kwaliteit en had ik zelf niet beter gekund. Mooi! Dus fotokiekie krijgt van mij 100 kudo’s! Echter nadat ik de dia’s nader ging bekijken en wilde inscannen, waren er helaas toch wat zaken waar ik niet blij van werd. Het snijden/delen was onzorgvuldig gedaan wat tot gevolg heeft dat sommige dia’s niet meer volledig zijn. Daarnaast was een dia op een of andere manier dusdaning gekruld als of er een te warme bron tegen aan was gehouden. Wat ik vooraf niet had gehoopt is dan toch enigzins gebeurd en dat is best wel een teleurstelling. Gezien de kosten van het ontwikkelen neem ik dat vooralsnog maar op de koop toe, maar mijn advies is om vooraf even contact met het lab op te nemen en te vragen of ze regelmatig dia’s ontwikkelen (controle verse chemicalieen) en of de dia’s/negatieven zorgvuldig kunnen worden gesneden/gedeeld. Je krijgt dan in ieder geval een indruk en kan dan wellicht een betere keuze maken. Ik ben verder wel benieuwd of er mensen zijn die andere ervaringen hebben?

Het belangrijkste echter in januari was dat ik weer met mijn Chamonix 045n2 camera er op uit ben getrokken. Dit keer met een nieuw statief, een Gitzo GT 5542LS. Deze Gitzo is van een professionele standaard, zwaar uitgevoerd en kan super stevig worden geplaatst. Helaas is het ook twee keer zo zwaar als mijn vorig statief. Inclusief de Linhof Profi II ballhead weegt het statief 3,5 kg. In mijn rugzak, een Kata, zat de rest van de foto uitrusting. Ik schat ook nog zo’n 10 kilo bij elkaar. (Heb het nog nooit gewogen maar dat ga ik zeker een keer doen). Veel last van het gewicht had ik tijdens de foto-tripjes niet omdat ik dicht in de buurt van mijn huis bleef. Alles op loopafstand.
De onderstaande foto is dan ook op ongeveer 500 meter van huis gefotografeerd. De foto had ik al vaker gevisualiseerd waarbij ik gebruik wilde maken van opkomend warm zonlicht. Verder had ik voor deze compositie via het hulpprogramma TPE (The Photographer’s Ephemeris), de zonrichting bepaalt. Ik was op zoek naar strijklicht dat ervoor zorgt dat de omgeving van de zijkant (dwars) wordt belicht. In dit geval kwam dat prima uit. Dit is gezien het jaargetijde dan ook een perfect moment want later in het voorjaar draait de zon zodanig dat het licht meer van achteren komt en dus het landschap etc. frontaal wordt belicht. Hierdoor verlies je dieptewerking en dat is niet wat ik wil. Daarnaast was ik van plan het polarisatie filter te gebruiken en met de zon in een dwars hoek, zou dit een optimale werking hebben.

Donkere duinen Den Helder

Een dag eerder stond ik op de zelfde plek in de hoop dat het licht gunstig was. Hoewel het weerbericht voorspelde dat het in de ochtend half bewolkt zou worden, was de glazen bol van de weerman helaas niet accuraat, zeg maar helemaal niet. De zon bleef fijn achter een dik wolkendek en 45 minuten na zonsopkomst besloot ik de boel in te pakken. Ik heb uiteraard wel een foto gemaakt, maar wetende dat er geen enkele definitie in de wolken zaten, zou dit niet een foto zijn die interessant is. De volgende dag had ik meer geluk. Het enige minpuntje was dat er dit keer geen wolken waren, dus een strak blauwe hemel. Zo had ik het ook niet in gedachten maar kan wel interessant zijn.
Nadat ik de camera goed had opgesteld, en met behulp van een beetje tilt de scherptediepte optimaal had, kon ik wachten op het gewenst licht. Met mijn Pentax V spotmeter had ik een belichting bepaald. Uiteindelijk kwam de zon op en heb ik na enkele minuten wachten, twee foto’s gemaakt. De snelheid waarmee de kleur van het licht veranderde was enorm. Ik had gehoopt dat de bomen etc. in het midden van de compositie eveneens door het zonlicht zou worden belicht, maar dat gebeurde uiteindelijk pas veel later.

De foto is met een Rodenstock f5,6 65mm (groothoek) lens, Lee 81A warming up filter, een Lee Hard 0.6 grad en Heliopan polarisatie filter op Fuji Velvia 50 gemaakt. Een andere bijzonderheid is dat ik de foto met een Epson V750 in 48 bit (16 bit per RGB kanaal) zonder kleurcorrectie heb gescand waarbij ik in PS gebruik maak van een Joseph Holmes ICC profiel. Nog meer te vertellen over deze foto? Jawel, maar dat doe ik in een volgende post-)

Also posted in Blog, Fuji velvia 50, Nederland Tagged |