Category Archives: Workflow

Workshop printen bij het Amsterdams Grafisch Atelier (AGA).

[:en]Het AGA organiseert regelmatig workshops op allerlei grafisch gebied. Zo ook een workshop printen. Alex de Vocht van het AGA informeerde mij en vroeg of ik (nog) interesse had. Daar hoefde ik niet lang over na te denken want ik heb tenslotte vanwege familieomstandigheden de laatste maanden weinig tot niets aan fotografie gedaan. Dit was dus een mooi moment om de draad weer op te pakken.

De workshop werd gegeven door Ton Hendriks (http://www.Tonhendriks.nl) waarbij Alex de Vocht assisteerde.
Ton Hendriks studeerde filosofie en is fotograaf, docent en schrijver over fotografie. Hij geeft les aan de Fotovakschool, schrijft voor het fotoblad PF, geeft lezingen over fotografie en houdt zich als fotograaf bezig met documentaire projecten. Hij is de auteur van het theorieboek Beeldspraak, dat op vele academies als standaardwerk wordt beschouwd. (bron; http://www.pf.nl). Een indrukwekkend cv dus.

Zoals ik zal eerder in mijn blog heb geschreven is printen een vak apart en het volgen van een workshop en daardoor kennis opdoen van een ervaren professional, is natuurlijk een mooie kans. Verder vindt ik het nodig om nuance en/of bevestiging van mijn tot dusver opgedane kennis en workflow te krijgen. Kortom ik had er zin in!

Er was een kleine groep deelnemers (5) en de setting was gemoedelijk. Na een korte voorstelronde en introductie begon Ton over het kalibreren van je camera, monitor en printer. Als gebruiker van een analoge camera is het kalibreren van een camera (nog) niet interessant voor mij. Nog niet maar ik ben mij aan het oriënteren en mijn oog valt tot dusver op een Sony α6000 of wellicht een A7r, camera’s met indrukwekkende specificaties. Maar goed daar gaat dit blog niet over-).
Het kalibreren van de monitor en printer spreken voor zich, althans voor mij. Het is onmisbaar in de keten van kleurbeheer (color-management).

AGA workshop 1-c34.jpgAGA workshop 2-c27.jpg

Vervolgens konden er diverse soorten (bariet/glans) papier worden bekeken en een aantal indrukwekkende prints van Ton zelf. Eén foto, een mooi portret van een oude Afrikaanse vrouw, was op 2 soorten papier en A2 formaat afgedrukt. Naast het contrast was er een duidelijk waarneembaar verschil in scherpte te zien en dat was voor Ton een reden om van papier te wisselen. Hiermee gaf hij aan dat er best wel verschillen zitten in diverse papiersoorten onderling. Je moet alleen niet mat en bariet/glans met elkaar vergelijken want deze hebben verschillende eigenschappen.

Na de pauze werd de theorie in de praktijk gebracht. Een ieder was gevraagd een eigen foto mee te nemen en die werd op een te kiezen papiersoort op A4 formaat uitgeprint. Het printproces werd in Lightroom stapsgewijs doorgenomen handig want tot dusver heb ik primair t.a.v. printen in PS gewerkt. Er werd zo nu en dan een link naar Photoshop gemaakt maar inmiddels is mij duidelijk dat ik voortaan Lightroom als primair printprogramma ga gebruiken.
Werken in Lightroom is namelijk veel overzichtelijker en dat is voor mij nu bevestigd. In het boek van Jeff Schewe wordt duaal verteld over Photoshop en Lightroom waarbij de pro’s en contra’s duidelijk worden benoemd. Ook Jeff is voor diverse redenen voorstander van Lightroom. Let wel, het eindresultaat is in beide programma’s identiek maar fouten maken in PS kan sneller dan in LR, althans imho.

Mijn foto had ik in PS voor het printen voorbereid waarbij ik een aantal instellingen zoals verscherpen, contrast en verzadiging subtiel had aangepast. Ook had ik een bepaalde schaduwpartij (linksonder in de foto) wat lichter gemaakt. In principe waren alle aanpassingen enigszins op de gok en zonder een softproof gemaakt (ik wist niet welk papier gebruikt zou gaan worden in combinatie met een ICC profiel), maar in de regel zijn dit wat gebruikelijke  aanpassingen die een print veelal nodig heeft. Achteraf had ik eigenlijk geen aanpassingen moeten maken want dat was objectiever of neutraler geweest denk ik.

Voor het printen heb ik heb deze foto gebruikt die ik in mei dit jaar gemaakt heb maar recent pas daadwerkelijk gescand;

foto  3 1000dpi cms werk.jpgfoto van workshop print.JPG

Rechts de daadwerkelijke A4 print.

Er kon gekozen worden uit een aantal papiersoorten en ik had de keuze gemaakt om op Canson Platine Fibre Rag papier te printen want wilde dit vergelijken met mijn huidig gebruikte Museo Silver Rag. Voor dit papier was een zelfgemaakt ICC profiel  specifiek voor de Epson stylus pro 9880 beschikbaar.

Tijdens het voorbereiden in LR werd een hoge (print) verscherping factor gebruikt wat in principe nooit mag indien je al voor print verscherpt hebt zoals ik in de voorbereiding in PS gedaan heb. Maar goed ik dacht laten we eens zien hoe dat uitpakt. Ook zijn er geen instellingen t.a.v. de resolutie aangepast en heb dat verder ook niet gecontroleerd.
Een minder kritische workflow als ik normaal gebruik, maar tenslotte was ik ook op zoek naar nuance-).

De print zag er in eerste instantie best wel mooi uit maar dat komt met name dat er altijd een verbetering is t.a.v. een foto op een monitor. Op papier spreekt een foto veel mooier, althans is dat nu juist de bedoeling…
Eenmaal kritisch gekeken valt op dat de kleuren ten opzichte van mijn monitor thuis afwijkt en dat een bepaalde schaduwpartij te donker is. Ook is de foto teveel verscherpt. Kortom best nog wel wat werk te doen….

De workshop heeft voor mij dan ook bevestigd dat ik op koers ben. Ik ben namelijk een kritisch persoon als het gaat om resultaat en wil graag het ‘onderste uit de kan’ halen. Gelukkig kan ik ook nuanceren want met een mooi papier zoals Museo en een geweldige printer als de Epson stylus pro 9880 kan alleen ik het fout doen-)).

Groet,

Bert[:]

Also posted in AGA, Blog, Fine Art Printing, Museo Silver Rag Tagged , , , |

Ervaringen met Fine Art printen.

[:en]Zo, mijn eerste ervaringen met het printen van Fine Art foto’s zijn inmiddels achter de rug. Ik heb een déjà vu gehad met de dagen waar ik zelf zwart wit afdrukken in de doka maakte. Ik kom er in snel tempo achter dat het creëren van een Fine Art print niet zonder veel testen gaat. Had ik ook niet verwacht maar vandaar de déjà vu… Het afdrukken is een enorm motiverend proces want de foto’s op papier komen mooi tot leven, heel anders dan op een beeldscherm.

Zoals in het vorig blog geschreven print ik inmiddels bij het AGA te Amsterdam. Nadat ik eerst Museo Silver Rag en Fotospeed papier had besteld, heb ik een introductiesessie bij het AGA gehad. Daar is mij een workflow geleerd waarna ik de printers, een Epson 9800 voor mat- en een Epson 9880 voor glanspapier, zelfstandig mag bedienen. Wat direct opvalt is dat je veel instellingen moet maken en ieder van de instellingen heeft invloed op het uiteindelijk resultaat. Ook komen in de regel de foto’s indien niet in Photoshop/LR nabewerkt voor het printen, er te donker met minder contrast en verzadiging uit. Dat betekent dus testen en naar een print werken die correct is.
Mijn eerste ervaringen met het Museo Silver Rag papier, een semi gloss papier vergelijkbaar met Baryta, en een vergelijking met High White Smooth mat papier van Fotospeed, laat mij zien dat de voorkeur naar het Museo papier gaat. Het papier leeft meer! Ieder keer als ik de vergelijking maak (zwart wit en kleur), wint Museo. Het AGA heeft voor gebruik de beschikking over Hahnemühle Photo Rag Bright White, een mat papier. Ik heb deze eveneens met Museo Silver Rag vergeleken (zie onderstaande foto).

foto-411.jpgAGA-print1.jpg

Natuurlijk is onderstaande foto lastig voor een neutraal vergelijk, maar als u goed kijkt dan is er op de meest rechter foto (Museo) een verschil te zien met de drie overige (Hahnemühle). Wat ook opvalt is dat het Museo Silver Rag geen echt witte papiertoon heeft maar een tint warmer. Juist bij zwart wit foto’s valt dat op maar daarnaast hou ik persoonlijk niet van koele zwart wit foto’s en de kleurtoon van het Museo papier spreekt mij dan ook enorm aan! Ook het contrast verschil is aangenamer en het papier is iets scherper dan de matte varianten. Met het Fotospeed papier had ik alleen een kleurenafdruk gemaakt en heb vooralsnog besloten niet met dit papier verder te gaan. Ik concentreer mij op het Museo voor kleur en zwart wit.

rechts Museo Silver Rag

rechts Museo Silver Rag

Om de kwaliteit van de prints te optimaliseren maak ik gebruik van de profilering service van de Inkjetwinkel te Amsterdam (gelegen bij ‘Eyes on Media’). Dat betekent dat ik met behulp van een vijftal a4 afdrukken 3000 kleurpatches creëer. Met deze prints die met de Epson 9880 zijn gemaakt op het Museo papier, zal een medewerker van de Inkjet winkel en behulp van een X-Rite i1 Publish Pro 2, een specifiek printer ICC profiel maken. Tot dusver heb ik het ICC (papier) profiel van de fabrikant van Museo gebruikt, maar naar zeggen van de medewerker van de Inkjet winkel zal met dit custom profiel de weergave duidelijk verbeteren. Ik kon ook minder kleurpatches afdrukken maar ik ga voor max. haalbare kwaliteit! Dit is ook een advies van Jeff Schewe waarvan ik het boek Digital Printing heb gelezen. Een bijbel voor het printproces met allerlei voorbeelden t.a.v. een workflow in Photoshop en/of Lightroom maar ook veel informatie t.a.v. materialen etc.
Ik heb dan ook tot dusver mijn workflow op de adviezen die in het boek zijn geschreven gebaseerd. Schewe beschrijft ook uitstekend het proces omtrent de DPI instellingen in relatie met het afdrukformaat, voor mij dus geen vragen meer-). Afdrukken print ik met 360 of 720 DPI, afhankelijk van het afdruk-formaat en de beschikbare resolutie (pixels) van de foto. In de regel scan ik foto’s met 2000 of 4000 DPI en dat levert meer dan voldoende resolutie voor grote afdrukken. Een noot nog t.a.v. de print DPI; Schewe geeft aan dat bij Epson printers het resultaat van een afdruk optimaal is indien de 360/720 DPI instelling wordt gebruikt (Canon printers 300/600 DPI) waarbij in Photoshop of LR een foto altijd naar de 360/720 DPI moet worden ge-upsampled. Voor een uitgebreide uitleg is mijn advies het boek van Schewe te lezen!
Zoals ik al zij zijn er in Photoshop/LR en het printermenu veel instellingen t.b.v. het printen te maken. Indien je serieus wil printen is het een must te weten wat je wel en niet moet instellen anders gaat het geheid fout en zal er teleurstelling t.a.v. de print zijn. De linker van de 4 zwart wit foto’s hierboven laat zo’n resultaat zien. Ik wist initieel niet welk mediatype (en nog een paar settings) t.b.v. het zwart wit printproces in combinatie met het Hahnemühle Bright White mat papier moest gebruiken, en de print kwam er dan ook te donker en koel uit. Na een aantal controles en aanpassingen in het printermenu, was het resultaat van de tweede foto al direct een grote verbetering. Voordat je ‘zomaar’ wat gaat testen is het dus zaak je goed in te lezen want tenslotte is papier en inkt niet gratis… Om het economisch in de hand te houden print ik onder andere met test-strips en werk zo naar een tevreden eindproduct. Tevens noteer ik tijdens het printproces alle bijzonderheden zoals gebruikte settings in PS/LR en printermenu. Doe ik dit niet voor iedere specifieke foto dan gaat het fout. Uiteindelijk sla ik een bewerkte foto voor het printen in 8-bit formaat op en is op deze manier altijd direct te gebruiken bij het afdrukken indien gewenst.

Kortom, ik kan zeggen dat er progressie wordt geboekt en ben daar ook blij om want een mooie Fine Art print is het uiteindelijke doel van mijn fotografie! Komt bij dat ik recent door Frans Peter Verheyen ben benaderd waarbij hij aangaf dat ik ben toegelaten tot verkoop van foto’s via www.Artupfront.com! Ben dan ook zeer vereerd dat ik als fotograaf/artiest hiervoor ben benaderd en geeft mij het gevoel dat mijn recente ontwikkelingen positief zijn. Een verdere stap en wens is foto’s in een galerij te mogen presenteren, en wie weet…-))

Bert[:]

Also posted in Blog, Fine Art Printing, Museo Silver Rag Tagged , , |

Een nieuw hoofdstuk.

Ik lees veel literatuur over fotografie zoals boeken maar ook online. Ik leer wekelijks nieuwe dingen die mij helpen in mijn ontwikkeling. Veelal ben ik op zoek naar technieken die betrekking hebben op allerlei gebieden zoals bijvoorbeeld het ontwikkelen van films, Photoshop en apparatuur. Ook lees ik graag ervaringen van anderen.
Op andere momenten wanneer ik op zoek ben naar inspiratie lees ik graag boeken van Joe Cornish, David Ward, Eliot Porter, Bruce Percy om er een paar te noemen. Allemaal zeer gerespecteerde landschapsfotografen die schitterende foto’s maken maar tevens daar ook een goed verhaal bij hebben. Mijn collectie breid ik constant uit en ik speel met het idee om op termijn een aantal boeken te gaan bespreken.
In het verleden wilde ik alles weten op de manier hoe een foto gemaakt is. Vanzelfsprekend kom je dan op de standaard zaken zoals sluitertijd, diafragma, filters etc. Gaande weg de tijd merk ik dat deze behoefte steeds minder wordt want de relevantie neemt voor mij af. Dat heeft ook te maken dat ik de techniek steeds beter ga beheersen. Daarbij is de insteek om in de praktijk de voor mij bekende technieken toe te passen en ervoor te zorgen dat het eindresultaat tot stand komt zoals ik dat op het moment van de foto maak, visualiseer.

Vanaf het begin dat ik besloten heb om opnieuw met film te gaan werken, heb ik de ambitie een zo hoog mogelijk technisch niveau te behalen. Dat streven heeft tot dusver mijn ontwikkeling positief beïnvloed.
De overstap naar film heeft er bij mij voor gezorgd dat ik meer bewust fotografeer. Ik heb niet de luxe om veel foto’s te maken want al met al en ondanks dat ik zelf ontwikkel en scan, blijft het gebruik van 4×5 inch film een dure grap. Daarnaast en wellicht nog veel belangrijker, ben ik niet altijd in de gelegenheid er op uit te trekken. Is dat dan een belemmering?
Soms wel en soms niet. Op momenten waar ik twijfel om daadwerkelijk een foto te maken kan dat soms tot frustraties leiden want tenslotte ben je op pad en is het wel zo leuk als er een resultaat wordt behaald.
Ik ben als landschapsfotograaf niet alleen op zoek naar mooie landschappen, maar tevens bruikbaar licht. Meer en meer kom ik tot de ontdekking wat ik wel mooi vindt en wat niet. Ik maak sinds kort gebruik van een karton/kader waar ik een uitsnede van 4×5 inch heb gemaakt. Het is een oud en bekend hulpmiddel om een compositie te bepalen. Het werkt redelijk nauwkeurig en mijn onderbuik gevoel zegt vanzelf of het een bruikbare compositie is of niet. Ik maakte tot voor kort ook gebruik van een goedkope viewfinder maar nadat deze gesneuveld is ben ik op de karton toer gegaan-), en het werkt!

Bij een digitale camera zijn er tal van mogelijkheden om ‘het moment’ niet te hoeven missen. En ondanks dat er tegenwoordig geweldige camera’s zoals de Nikon D800 of de Sony A7R op de markt zijn, is het (nog) niet mijn ‘cup of tea’. Het is echter geen statement om te zeggen dat ik alleen analoog wil werken want ik ben er van overtuigd dat gezien de ontwikkelingen op het gebied van film/chemicaliën en de digitale vooruitgang, ik op termijn niet anders meer kan. Maar zolang er nog film op de markt verkrijgbaar is, top ik mijn vriezer op! Ik ben er trouwens wel van overtuigd dat film nog wel een tijd beschikbaar blijft dus maak ik mij geen zorgen, althans dat probeer ik-)

Ik denk dat als ik terugkijk dat ik durf te beweren dat de grootste winst tot dusver het gebruik van Ansel Adams Zone techniek mij het meest in mijn ontwikkeling heeft geholpen. Toen ik 16 was heb ik al een poging gewaagd om deze techniek te beheersen. Ondanks dat ik de theorie begreep is het in de praktijk niet gelukt. Jaren later heb ik die draad weer opgepakt en doe ik er mijn voordeel mee.

In het veld veel 4×5 foto’s maken is er bij mij niet bij. Ik heb een erg zuinige werkwijze en dat zelfs op de momenten dat ik met een 6×7 achterwand fotografeer. Dat is ook een deel van mijn bewustwordingsproces. De laatste tijd gaat mijn aandacht naar de compositie in samenhang met licht uit en merk aan mijzelf dat ik steeds kritischer wordt wat ik wel en niet mooi vindt. Dat komt mede doordat ik veel foto’s van anderen bekijk. In mijn huidig portfolio is er in feite maar een heel klein deel die ik echt gelukt vindt. Gelukt in de zin van; hier sta ik voor! Ik kan de intentie uitleggen zonder een link naar techniek te maken.

De basis voor mij is op mijn eigen manier het in beeld brengen van het Nederlandse landschap. Het intrigeert mij om telkens weer nieuwe elementen in het landschap te ontdekken. Je kan wellicht in Nederland discussiëren over het monotone landschap en ja het overgrote merendeel is landbouwgebied of stedelijk. Maar toch zijn er gebieden die enorm veel te bieden hebben. Zo ga ik bijvoorbeeld graag naar het duingebied in de omgeving van Bergen en Schoorl, maar zeker ook een stuk dichterbij op loopafstand valt altijd weer veel te ontdekken. Het zijn geen weidse landschappen in Nederland maar ik zie altijd weer mogelijkheden om interessante foto’s te maken. Ik ben dan primair op zoek naar elementen die ik in een compositie in de voorgrond wil plaatsen want in mijn belevenis vindt ik dat ten behoeve van het creëren van diepte belangrijk.

Ik heb veel met mijn Flatbed Epson V750 scanner met de scannersoftware en PS geëxperimenteerd. Ik krijg het gevoel dat ik de techniek en achterliggende theorie beter ben gaan begrijpen. In de tijd dat ik bezig was met het scanproces is mijn interesse gewekt voor Drum scanners. Ik kijk regelmatig op Ebay en heb diverse scanners te koop gezien. Ik was echter niet gecharmeerd van het drum mounting proces. Wat een gedoe dacht ik altijd. Maar omdat ik toe was aan de next step heb ik besloten een Drum scanner aan te schaffen. In dit geval een Howtek D4000. Met dit apparaat zal ik weer een tijdje zoet zijn en door middel van veel experimenteren wil ik een ervaren drumscanner operator gaan worden (ja dat is een echt vak-). Ik hoop hiermee de kwaliteit van scans en het eindproduct duidelijk te verbeteren en daarmee begint voor mij een nieuw hoofdstuk.

Groet,

Bert

Also posted in Blog, Scannen

Workflow, een doorgaand leerproces.

De laatste tijd heb ik niet bepaald stil gezeten om mijn kennis en ervaring op het gebied van de hybride workflow te vergroten. Hybride werken, analoog fotograferen en digitaal bewerken, zorgt ervoor dat er meer schakels in het proces zitten die van invloed op het eindresultaat kunnen zijn. Mijn gebruikte workflow begint met het ontwikkelen van de film (negatief of dia). Vervolgens het scannen en de bewerking in PS. Printen doe ik (nog) niet zelf maar dat is de eind stap in de hele keten. Vooral het scannen is een kunst op zich. Dit is de overgang van analoog naar digitaal, vandaar hybride. Maar wie is daar in het digitale tijdperk nog in geïnteresseerd? In ieder geval ik dus-).
Scannen is een proces in de keten van de analoge fotografie. Je kan het laten doen (uitbesteden), maar daar zijn kosten aan verbonden. Met name het laten scannen van 4×5 inch formaat dia’s/negatieven is een dure aangelegenheid. Prijzen zitten al snel op 15 tot 20 euro per scan. De reden waarom dit zo prijzig is komt doordat er gebruik wordt gemaakt van een drumscanner, in ieder geval zou dat wel het streven moeten zijn. Het voordeel van een drumscanner is dat de kwaliteit enorm verbetert. Vooral de details in schaduwpartijen en het kleurbereik zijn vele malen beter dan een scan via een flatbed scanner (Lees hier meer over op http://cheapdrumscanning.com).
Zelf heb ik na enig onderzoek voor de Epson V750 Pro flatbed-scanner gekozen. Voordelen zijn dat deze betaalbaar is en goede resultaten geeft. Bij de scanner wordt software geleverd. Er zijn twee scan programma’s (Silverfast en Epson) en een voor het maken van een profiel (EZcolor). Voor het daadwerkelijk scannen gebruik ik Silverfast. Het programma biedt diverse uitgebreide mogelijkheden om tot een gewenste scan te komen. Als leek zonder scan ervaring, kan je na installatie direct scannen.
De Epson V750 wordt helaas met een minder geschikte filmhouder geleverd. Dit heeft invloed op de scherpte van de scan. Als oplossing heb ik een Better Scanning filmhouder gekocht (www.betterscanning.com). Het voordeel is dat de film met behulp van tape strak tegen een glasplaat wordt geplakt. Daarnaast is de hoogte van de filmhouder zeer nauwkeurig instelbaar zodat het negatief of dia optimaal scherp wordt gescanned.

Tegelijkertijd met het daadwerkelijk scannen ben ik op zoektocht gegaan om te controleren of ik wel een optimaal proces hanteer. Nu na meer dan een jaar speur- en leeswerk, ervaring op doen door middel van trail en error, ben ik in ieder geval weer een stuk wijzer.
Het internet is een prachtige bron om te onderzoeken welke mogelijkheden, technieken en achtergrond informatie er allemaal is. Er zijn sites van fotografen waar ik meer van leer dan er in boeken staat beschreven. Zo beschrijft Joseph Holmes (www.josephholmes.com) veel over kleurmanagement en kleurprofielen. Hij biedt deze profielen zelfs online te koop aan. Ook voor de digitale fotograaf is het waard hier een kijkje te nemen. Zelf sta ik op het punt om de ‘Chrome Space 100’ te kopen.
Op de site van Hutchcolor (www.hutchcolor.com) is eveneens veel informatie over scannen te vinden. Hutchcolor heeft ook een eigen ICC profiel target gemaakt welke nauwkeuriger is dan de standaard bijgeleverde IT8 target door Epson. Hier hangt wel een duur prijskaartje aan vast en is voor mij geen optie. Overigens wordt dit profiel wel door ‘Cheapdrumscanning’ gebruikt.

Een andere goede bron om veel over scannen e.d. te weten te komen is de site van de Tim Parkin (www.timparkin.co.uk/). Tim test zelf enorm veel materiaal en geeft uitgebreide, vaak technische, reviews. Daarnaast beheert hij de ‘On Landscape’ website (www.onlandscape.co.uk), een must voor de serieuze landschapsfotograaf om lid van te worden!
Verder heb ik via Lynda.com een tijd lang wat instructievideo’s gevolgd ten aanzien van scannen (Taz Tally) en color management (Chris Murphy). Beide lessen zijn zeker voor de beginner erg behulpzaam en ik heb er ook zeker baat bij gehad.

Boek color management

Naast de informatie vanaf het internet heb ik een tweetal boeken gekocht. Van Tim Parkin kreeg ik de tip om het boek ‘Real World Color Management’ van Bruce Fraser, Chris Murphy en Fred Bunting te kopen. (ISBN0-201-77340-6).  Het boek beschrijft op een heldere manier alle aspecten van kleur management die van belang zijn. Ten aanzien van scannen heb ik ‘scanning negatives and slides’ van Sascha Steinhoff gekocht. Dit boek is meer geschikt voor de beginnende fotograaf die voor het eerst gaat scannen.

Iedere fotograaf heeft een workflow, althans zou dit zo moeten zijn. Met de kennis die ik nu heb ben ik van mening dat ik een steeds meer steady manier van werken heb. Steady in de zin van dat ik weet welk resultaat ik krijg. Met name het leerproces ten aanzien van scannen heeft ervoor gezorgd dat ik resultaten krijg waar ik tevreden mee ben.
Ik ben nog niet voor de volle 100% tevreden (kritisch blijven) en hoop met de aanschaf van de Joseph Holmes profielen een goede  stap in die richting te maken. Daarnaast zal ik zeker mijn beste foto’s die ik ga afdrukken, laten inscannen m.b.v. een drumscanner.
Groet, Bert.

Also posted in Blog, Scannen