Category Archives: Duinen

Herfst 2014 , een natuurverbeelding van de Schoorlse Duinen.

[:en]Herfst, een periode waar kleuren in de natuur veranderen en voor een fotograaf interessante mogelijkheden biedt. Ik had mij dit jaar voorgenomen om in deze periode tijd te besteden om in het Schoorlse duinen gebied op zoek te gaan naar typische herfstplaatjes.
Zodoende heb ik een aantal dagen voornamelijk het noordelijke gebied, met 20 kilo op mijn rug en statief in de hand rond gelopen. Door het snel veranderen van de kleuren had ik onvoldoende tijd over om het zuidelijke gedeelte mee te nemen. Het duingebied is best groot en ik zie dat als een mooi doel voor volgend jaar!
De Schoorlse duinen biedt ruimte, rust en veel mogelijkheden om relatief ongestoord de natuur in beeld te brengen. Met een mooi woord noem ik dat “natuurverbeelding”. Het woord is niet door mij zelf bedacht maar via een vriendelijke vrouw die een antwoord gaf op een aantal geposte foto’s op twitter.
Ik had het zelf niet beter kunnen bedenken. Het zegt wat mij betreft veel over de wijze hoe ik de natuur en landschappen in beeld probeer te brengen. Zoals ik in mijn vorig blog aangaf was ik op zoek naar een mooie bruikbare Nederlandse vertaling van ‘intimate landscape’. Het is niet een directe vertaling, maar natuurverbeelding spreekt mij enorm aan en is dus een gepaste verzamelnaam.
Terug naar de duinen want zoals gezegd heb ik daar veel tijd besteed. Mijn focus met de groot formaat camera lag op compositie en techniek. Compositie bepalen is uitdagend werk en mijn inzichten, voorkeur en ervaring veranderen met de tijd.
Techniek speelt bij mij ook een rol tijdens het bepalen van de compositie. De meesten van ons kijken om zich heen, dan vervolgens door de camera en maken een foto. Ik kan helaas niet eenvoudig door het matglas van de technische camera kijken maar dat heeft ook niet mijn voorkeur. Ik heb nog een tussenstap namelijk het gebruik van een kader. Een kader wat ik uit een stuk stevig wit karton heb gesneden, die de exacte beeldverhouding heeft. Vanaf het moment dat ik dit simpele tool ben gaan gebruiken, heeft het mij geholpen in het bepalen van een compositie. Zodra ik ergens een mogelijk interessante foto zie, neem ik het karton in de hand en kijk erdoor. De afstand tot het oog bepaald de brandpuntafstand van een lens. Voor mijn Nikkor 90mm lens
(vergelijkbaar met een 24-28mm kleinbeeld lens) houd ik de kaart op 9 cm voor mijn oog. Tegelijkertijd knijp ik een oog dicht zodat ik geen 3-d beeld creëer. Een foto-print is immers 2-D en het is een valkuil dit niet te doen omdat 3D beelden altijd mooier zijn.
Het omkaderen van een mogelijke foto werkt op deze manier erg prettig. Tot voor kort had ik de beschikking over een optische zoeker met de juiste beeldverhouding waarbij ik een aantal verschillende lensinstellingen kon maken. Het was van Chinese makelij maar is helaas onlangs stuk gegaan. Omdat de beeldkwaliteit niet echt goed was heb ik overwogen een betere te kopen. Linhof heeft een geweldige zoeker maar deze kost tweedehands net zoveel als een nieuwe Sony Alpha 5000…. Dat maakt de keuze lastig. Tot dat ik op Youtube een filmpje tegenkwam van een Charles Cramer (Amerikaanse landschaps fotograaf www.Charlescramer.com) die eind jaren ’70 een workshop bij Ansel Adams had gevolgd. Hij demonstreerde de methode om met een simpel karton een compositie te bepalen. Ik heb er in eerste instantie geen gebruik van gemaakt, tot de optische zoeker stuk ging en ik niet bereid was voor een nieuw exemplaar veel geld te betalen.
Het lijkt een ‘goedkope’ manier van fotograferen, maar ik kan een ieder adviseren ongeacht welke camera/lens combinatie, dit eens te gaan proberen! Het werkt verhelderend. Op internet zijn diverse websites te vinden die uitleggen hoe je een karton moet maken voor een bepaalde camera. Daarna is het een rekensommetje om de afstand tot het oog te bepalen i.v.m de gebruikte lens. Het is even een kwestie van wennen, maar eenmaal gewend ben ik tot de conclusie gekomen dat zonder het karton ik lastiger een goede compositie kan bepalen. Kritisch een compositie bepalen verbeterd het proces tot het komen van een geslaagde foto. Uiteraard is dit persoonlijk en subjectief want wat de ene mooi vindt hoeft de ander niet te vinden, gelukkig maar zou ik zeggen.
Een andere mogelijkheid om een compositie i.c.m. de kleuren en licht te bepalen is om de camera in de zwart-wit modus te gebruiken. De omzetting in grijstinten en contrast geeft een andere indruk en kan helpen om de foto wel of niet maken. Ik doe dat wel eens met mijn panasonic LX3.

Een ander aandachtspunt ten aanzien van techniek was het verkrijgen van een maximaal haalbare scherptediepte. Ik streef in mijn fotografie altijd naar 100% scherptediepte en dat is een persoonlijke keuze. Dat lukt zeker niet altijd waarbij ik diverse afwegingen moet maken en mogelijk concessies moet accepteren.  Het verstoort het creatieve proces niet want het is soms niet anders.
In de afwegingen moet ik keuzes maken tussen een diafragma instelling versus diffractie. Bij voorkeur gebruik ik de Scheimpflug methode (tilten van de lens) in combinatie met de meest optimale diafragma instelling, maar deze kan niet altijd worden toegepast. Daarnaast ben ik meer het verstellen van de achterwand beweging gaan gebruiken. Daarmee kan de scherptediepte worden vergroot (zoals het tilten van de lens) maar tevens kan de beeldverhouding (bewust) worden aangepast. Het is namelijk zo dat indien de achterwand, wat bij een technische camera eenvoudig is in te stellen, naar achteren wordt versteld, het beeld in de nabijheid relatief wordt vergroot en het beeld verder weg wordt verkleind. Het is ook vice versa te gebruiken, dus achterwand ten aanzien van zijn standaard instelling naar voren wat een omgekeerd effect geeft. Ook wel bekend als een ‘Looming’ effect.
Dit biedt in mijn fotografie waar ik graag diepte probeer te creëren door een element dichtbij te gebruiken, en vervolgens de kijker naar een verder weg punt probeer te leiden, meer mogelijkheden. Het is een handig hulpmiddel om de compositie interessanter te maken. Verder wordt deze techniek ook veel in de architectuur gebruikt i.v.m. het herstellen of tegengaan van convergerende lijnen. Dat is in de landschaps fotografie dan een plus punt indien je bomen fotografeert.
Kortom veel factoren in het proces om rekening mee te houden om tot een mooie foto te komen.

Herst-1-final.jpgHerst-6-final.jpgHerst-final-c54.jpgHerst-4-final.jpg
Bovenstaande serie foto’s zijn allen met de Chamonix 045n2 genomen en is een mix tussen Fuji Velvia 50 en Provia 100 film. Er zullen meer volgen.

groet,

Bert[:]

Also posted in Blog, Herfst, Natuurverbeelding, Nederland Tagged , , , , |

De juiste omstandigheden.

Duinen in winterDuingras duinen Den Helder

Dit zijn drie foto’s die ik in januari en februari van dit jaar in de omgeving van Den Helder (strand en duinen) gemaakt heb. Ik begin langzaam mijn workflow ten aanzien van het scannen beter te beheersen. Ik was een tijdje ontevreden omdat de gemaakte scans niet goed genoeg waren.  Nadat ik mij meer verdiept heb in het gebruiken van een IT8 profiel (calibreren) en ervoor zorgde dat de Epson scanner optimaal was ingesteld, ben ik weer tevreden. Ik denk wel dat er nog wat mogelijkheden zijn om het IT8 profiel te optimaliseren, maar voorlopig even niet.

Chamonix 045N2Grafelijkheidsduinen Den Helder

De drie foto’s zijn alle met Fuji Velvia50 gemaakt. Keer op keer verrast mij deze film in positieve zin maar het blijft in sommige licht omstandigheden wel een moeilijke film om goed te belichten. Met een dynamisch bereik van iets meer dan 4 stops moet een belichting spot on zijn. De uitdaging is om de film karakteristieken zo goed toe te passen dat ik als fotograaf met behulp van een pre-visualisatie weet wat het resultaat gaat worden. Ik zit nog niet op een niveau dat ik voor meer dan 90 of zelfs 100% zeker weet dat wat ik doe er ook zo uit gaat zien. Het is niet alleen een kwestie van een juiste belichting maar ook de kleuren die vooral de Velvia50 produceert, vooraf goed in te schatten. Omdat een doosje 4×5 film tegenwoordig al snel 80 tot 100 euro voor 20 vel kost (met dank aan Fujifilm), hoop ik toch altijd een goede, nee zelfs perfecte foto te maken. In ieder geval dan technisch waarbij ik ook de technische camerahandelingen goed heb toegepast. Dit staat los van het bepalen van een compositie en dat is een puur persoonlijk proces. Ik besteed hier veel aandacht aan.

Zo heb ik onderstaande foto na lang nadenken toch maar geplaatst. Ik ben erg tevreden met de compositie en de manier waarop Velvia de kleuren weergeeft. Echter….. de gemaakte foto is helaas niet perfect. Er is iets goed mis gegaan met het scherp stellen in combinatie met het gebruik van tilt. Ik weet niet meer wat en dat heeft ook geen nut meer want dit is het. Het lijkt alsof de wind voor bewegingsonscherpte heeft gezorgd, maar ik weet zeker dat er nagenoeg geen wind was. Tja ondanks dat het met een groot formaat camera met een groot matglas en loep relatief eenvoudig is om scherp te stellen, heb ik het verprutst. Wel van geleerd want dit mag natuurlijk niet meer gebeuren. Dit staat los van de kosten van een foto maar gaat meer om het gemiste moment. Het juiste licht, de juiste omstandigheden in dit geval de regenbuien aan de horizon. Omstandigheden die ervoor kunnen zorgen dat een landschap of een stuk natuur op zijn mooist kan worden gefotografeerd. Daar gaat het wat mij betreft in de landschapsfotografie om.

19 mei; ik heb een tweede foto toegevoegd. Het is een andere foto op ongeveer het zelfde tijdstip gemaakt (linker foto). Op de dia kan ik m.b.v. een loep zien dat alles toch scherp is, geen fouten gemaakt-) Maar op een of andere manier is dit niet de scherpte die ik zou verwachten. Ik heb weer een aantal testen gedaan om te controleren of de hoogte van de film houder goed is ingesteld. De ingestelde hoogte bleek dus (nog steeds) te kloppen. Overigens is dit goed om zo nu en dan dit te controleren. In PS heb ik m.b.v. Sharpener Pro een en ander verscherpt. Beter krijg ik het niet en meer zorgt alleen voor meer contrast vorming die ik niet mooi vindt.
Daarnaast ben ik druk bezig geweest om diverse scanner ICC profielen mbv EZcolor te maken. Ik kan nu kiezen welke het best past bij een bepaalde dia. Ik denk dat de kleuren beter worden weergegeven. Het kan nog beter maar een specifiek IT8 profiel kost al snel 65 euro (Wolf Faust). Het kan nog gekker zoals een profiel van Hutch color, maar ik denk dat gezien mijn Epson V750 dat dit niet reëel is. Maar wellicht zie ik dat verkeerd.
Dus na enig aanpassen etc. ben ik nu wel tevreden met de nieuwe foto hieronder geplaatst.

Groet, Bert.

Duinen Den HelderDuinen Den Helder

Also posted in Blog, Den Helder, Fuji velvia 50, Nederland

Een dag in winter.

De winter aan het begin van 2012 was koud en duurde lang. Vaak viel er sneeuw wat weer aantrekkelijk kan zijn om landschapsfoto’s te gaan maken. In het noordwesten van Den Helder ligt een klein natuurgebied (de Grafelijkheidsduinen) en grenst aan de duinen van het strand. Het is van oorsprong een waterwinningsgebied geweest. Inmiddels is het verruigd en is in principe op de meeste plekken niet vrij toegankelijk. Dat is om het goed te kunnen beheren, begrijpelijk. Echter zijn er een aantal plekken waar je prachtige, mits de omstandigheden in orde zijn, foto’s kunt maken. Voor deze foto ben ik dan ook een stukje van de toegankelijke route afgeweken.

Het tijdstip dat ik op pad ging gaf mij voldoende tijd om een goede spot te vinden. Doelstelling was om van het laatste zonlicht gebruik te maken. In de regel geeft een nieuw onbekend gebied altijd een impuls om te proberen er een mooie foto te maken. Geen garantie dat het ook daadwerkelijk lukt. Soms is het nodig dat vooraf goed wordt voorbereid zodat er geen verrassingen ontstaan. Bedenk dat je niet altijd een tweede kans krijgt. Dit gebied echter is dicht in de buurt waar ik woon, en loop er dagelijks langs.

Ik was op pad met mijn Chamonix 045n2 groot formaat (4×5 inch) camera. Mijn rugzak was verder gevuld met o.a. een Rodenstock (groothoek) 65 mm lens en een 6×7 rolfilm houder geladen met een Kodak Ektar100. De reden waarom ik deze film keuze had gemaakt komt omdat ik er nog niet veel ervaring mee heb. Dit was weer een van die gelegenheden waar ik behoefte had om nieuwe ervaringen op te doen. De Ektar is een relatief koele film en heeft weinig DR (Dynamic Range=Dynamisch bereik). Ongeveer 5 stops en dan wordt het al kritisch. Het is niet bepaald een populaire film onder landschapsfotografen, maar totdat ik voor mijzelf het tegendeel heb bewezen ga ik toch door met het gebruik. Normaal gesproken is mijn eerste keus de Fuji Velvia50.

Nadat ik een interessante spot had gevonden probeerde ik een compositie te bepalen die voor mij werkt. Hiervoor neem ik voldoende tijd want uit ervaring weet ik dat een haastig gemaakte foto niet vaak tot volle tevredenheid leid. Ik ben een liefhebber van dichtbij/ver weg composities. Het voordeel van mijn camera is dat ik gebruik kan maken van ruime tilt/shift mogelijkheden. Daarmee kan een grotere scherptediepte worden gecreëerd zonder het gebruik van een (te) groot en dus ongunstig diafragma. Vanwege mijn voorkeur voor de manier van fotograferen probeer ik altijd een element of object te vinden wat de compositie interessanter maakt. Mijn insteek is dat object in de dichtbij zone te plaatsen. Echter in de duinen met een relatief monotoon landschap is dat niet eenvoudig. Er zijn weinig opvallende natuurlijke elementen die er duidelijk uitspringen. Uiteraard is dat ook afhankelijk van de tijd van het jaar en in de winter is de natuur in een wat ruwere staat.
Uiteindelijk had ik een boompje gevonden die voor mij iets aan de compositie toevoegde.
Het zonlicht kwam sporadisch door het wolkendek en er was een kans aanwezig dat dit wellicht helemaal niet meer ging gebeuren. Nadat ik met de nodige camera-instellingen gereed was ging ik wachten (het was meer hopen) tot het juiste moment. Er was een koude wind (-4 graden) en ik begon moeite te krijgen mij warm te houden en begon na enige tijd te twijfelen of er vandaag wel een foto kon worden gemaakt. Het wachten had geloond want gelukkig braken de zonnestralen door het wolkendek heen. Nu was het een kwestie van snel een goede belichting bepalen, voorzetfilter plaatsen en de foto maken. In de korte tijd dat de zon op zijn best was, en dus ook het licht, heb ik een viertal foto’s gemaakt. Van deze vier was er één na het ontwikkelen onbruikbaar vanwege een te donkere belichting maar de rest was gelukt. Goed zo!

Uiteindelijk heb ik onderstaande foto gekozen omdat het zonlicht in combinatie met de belichting het mooist waren. Ik ben niet ontevreden over de Ektar en ga in de toekomst er zeker verder mee fotograferen.

Groet, Bert.

 

Grafelijkheidsduinen Den Helder.

Also posted in Blog, Kodak Ektar100, Nederland Tagged |