Category Archives: Herfst

Herfst 2014 , een natuurverbeelding van de Schoorlse Duinen.

[:en]Herfst, een periode waar kleuren in de natuur veranderen en voor een fotograaf interessante mogelijkheden biedt. Ik had mij dit jaar voorgenomen om in deze periode tijd te besteden om in het Schoorlse duinen gebied op zoek te gaan naar typische herfstplaatjes.
Zodoende heb ik een aantal dagen voornamelijk het noordelijke gebied, met 20 kilo op mijn rug en statief in de hand rond gelopen. Door het snel veranderen van de kleuren had ik onvoldoende tijd over om het zuidelijke gedeelte mee te nemen. Het duingebied is best groot en ik zie dat als een mooi doel voor volgend jaar!
De Schoorlse duinen biedt ruimte, rust en veel mogelijkheden om relatief ongestoord de natuur in beeld te brengen. Met een mooi woord noem ik dat “natuurverbeelding”. Het woord is niet door mij zelf bedacht maar via een vriendelijke vrouw die een antwoord gaf op een aantal geposte foto’s op twitter.
Ik had het zelf niet beter kunnen bedenken. Het zegt wat mij betreft veel over de wijze hoe ik de natuur en landschappen in beeld probeer te brengen. Zoals ik in mijn vorig blog aangaf was ik op zoek naar een mooie bruikbare Nederlandse vertaling van ‘intimate landscape’. Het is niet een directe vertaling, maar natuurverbeelding spreekt mij enorm aan en is dus een gepaste verzamelnaam.
Terug naar de duinen want zoals gezegd heb ik daar veel tijd besteed. Mijn focus met de groot formaat camera lag op compositie en techniek. Compositie bepalen is uitdagend werk en mijn inzichten, voorkeur en ervaring veranderen met de tijd.
Techniek speelt bij mij ook een rol tijdens het bepalen van de compositie. De meesten van ons kijken om zich heen, dan vervolgens door de camera en maken een foto. Ik kan helaas niet eenvoudig door het matglas van de technische camera kijken maar dat heeft ook niet mijn voorkeur. Ik heb nog een tussenstap namelijk het gebruik van een kader. Een kader wat ik uit een stuk stevig wit karton heb gesneden, die de exacte beeldverhouding heeft. Vanaf het moment dat ik dit simpele tool ben gaan gebruiken, heeft het mij geholpen in het bepalen van een compositie. Zodra ik ergens een mogelijk interessante foto zie, neem ik het karton in de hand en kijk erdoor. De afstand tot het oog bepaald de brandpuntafstand van een lens. Voor mijn Nikkor 90mm lens
(vergelijkbaar met een 24-28mm kleinbeeld lens) houd ik de kaart op 9 cm voor mijn oog. Tegelijkertijd knijp ik een oog dicht zodat ik geen 3-d beeld creëer. Een foto-print is immers 2-D en het is een valkuil dit niet te doen omdat 3D beelden altijd mooier zijn.
Het omkaderen van een mogelijke foto werkt op deze manier erg prettig. Tot voor kort had ik de beschikking over een optische zoeker met de juiste beeldverhouding waarbij ik een aantal verschillende lensinstellingen kon maken. Het was van Chinese makelij maar is helaas onlangs stuk gegaan. Omdat de beeldkwaliteit niet echt goed was heb ik overwogen een betere te kopen. Linhof heeft een geweldige zoeker maar deze kost tweedehands net zoveel als een nieuwe Sony Alpha 5000…. Dat maakt de keuze lastig. Tot dat ik op Youtube een filmpje tegenkwam van een Charles Cramer (Amerikaanse landschaps fotograaf www.Charlescramer.com) die eind jaren ’70 een workshop bij Ansel Adams had gevolgd. Hij demonstreerde de methode om met een simpel karton een compositie te bepalen. Ik heb er in eerste instantie geen gebruik van gemaakt, tot de optische zoeker stuk ging en ik niet bereid was voor een nieuw exemplaar veel geld te betalen.
Het lijkt een ‘goedkope’ manier van fotograferen, maar ik kan een ieder adviseren ongeacht welke camera/lens combinatie, dit eens te gaan proberen! Het werkt verhelderend. Op internet zijn diverse websites te vinden die uitleggen hoe je een karton moet maken voor een bepaalde camera. Daarna is het een rekensommetje om de afstand tot het oog te bepalen i.v.m de gebruikte lens. Het is even een kwestie van wennen, maar eenmaal gewend ben ik tot de conclusie gekomen dat zonder het karton ik lastiger een goede compositie kan bepalen. Kritisch een compositie bepalen verbeterd het proces tot het komen van een geslaagde foto. Uiteraard is dit persoonlijk en subjectief want wat de ene mooi vindt hoeft de ander niet te vinden, gelukkig maar zou ik zeggen.
Een andere mogelijkheid om een compositie i.c.m. de kleuren en licht te bepalen is om de camera in de zwart-wit modus te gebruiken. De omzetting in grijstinten en contrast geeft een andere indruk en kan helpen om de foto wel of niet maken. Ik doe dat wel eens met mijn panasonic LX3.

Een ander aandachtspunt ten aanzien van techniek was het verkrijgen van een maximaal haalbare scherptediepte. Ik streef in mijn fotografie altijd naar 100% scherptediepte en dat is een persoonlijke keuze. Dat lukt zeker niet altijd waarbij ik diverse afwegingen moet maken en mogelijk concessies moet accepteren.  Het verstoort het creatieve proces niet want het is soms niet anders.
In de afwegingen moet ik keuzes maken tussen een diafragma instelling versus diffractie. Bij voorkeur gebruik ik de Scheimpflug methode (tilten van de lens) in combinatie met de meest optimale diafragma instelling, maar deze kan niet altijd worden toegepast. Daarnaast ben ik meer het verstellen van de achterwand beweging gaan gebruiken. Daarmee kan de scherptediepte worden vergroot (zoals het tilten van de lens) maar tevens kan de beeldverhouding (bewust) worden aangepast. Het is namelijk zo dat indien de achterwand, wat bij een technische camera eenvoudig is in te stellen, naar achteren wordt versteld, het beeld in de nabijheid relatief wordt vergroot en het beeld verder weg wordt verkleind. Het is ook vice versa te gebruiken, dus achterwand ten aanzien van zijn standaard instelling naar voren wat een omgekeerd effect geeft. Ook wel bekend als een ‘Looming’ effect.
Dit biedt in mijn fotografie waar ik graag diepte probeer te creëren door een element dichtbij te gebruiken, en vervolgens de kijker naar een verder weg punt probeer te leiden, meer mogelijkheden. Het is een handig hulpmiddel om de compositie interessanter te maken. Verder wordt deze techniek ook veel in de architectuur gebruikt i.v.m. het herstellen of tegengaan van convergerende lijnen. Dat is in de landschaps fotografie dan een plus punt indien je bomen fotografeert.
Kortom veel factoren in het proces om rekening mee te houden om tot een mooie foto te komen.

Herst-1-final.jpgHerst-6-final.jpgHerst-final-c54.jpgHerst-4-final.jpg
Bovenstaande serie foto’s zijn allen met de Chamonix 045n2 genomen en is een mix tussen Fuji Velvia 50 en Provia 100 film. Er zullen meer volgen.

groet,

Bert[:]

Also posted in Blog, Duinen, Natuurverbeelding, Nederland Tagged , , , , |