Workshop printen bij het Amsterdams Grafisch Atelier (AGA).

[:en]Het AGA organiseert regelmatig workshops op allerlei grafisch gebied. Zo ook een workshop printen. Alex de Vocht van het AGA informeerde mij en vroeg of ik (nog) interesse had. Daar hoefde ik niet lang over na te denken want ik heb tenslotte vanwege familieomstandigheden de laatste maanden weinig tot niets aan fotografie gedaan. Dit was dus een mooi moment om de draad weer op te pakken.

De workshop werd gegeven door Ton Hendriks (http://www.Tonhendriks.nl) waarbij Alex de Vocht assisteerde.
Ton Hendriks studeerde filosofie en is fotograaf, docent en schrijver over fotografie. Hij geeft les aan de Fotovakschool, schrijft voor het fotoblad PF, geeft lezingen over fotografie en houdt zich als fotograaf bezig met documentaire projecten. Hij is de auteur van het theorieboek Beeldspraak, dat op vele academies als standaardwerk wordt beschouwd. (bron; http://www.pf.nl). Een indrukwekkend cv dus.

Zoals ik zal eerder in mijn blog heb geschreven is printen een vak apart en het volgen van een workshop en daardoor kennis opdoen van een ervaren professional, is natuurlijk een mooie kans. Verder vindt ik het nodig om nuance en/of bevestiging van mijn tot dusver opgedane kennis en workflow te krijgen. Kortom ik had er zin in!

Er was een kleine groep deelnemers (5) en de setting was gemoedelijk. Na een korte voorstelronde en introductie begon Ton over het kalibreren van je camera, monitor en printer. Als gebruiker van een analoge camera is het kalibreren van een camera (nog) niet interessant voor mij. Nog niet maar ik ben mij aan het oriënteren en mijn oog valt tot dusver op een Sony α6000 of wellicht een A7r, camera’s met indrukwekkende specificaties. Maar goed daar gaat dit blog niet over-).
Het kalibreren van de monitor en printer spreken voor zich, althans voor mij. Het is onmisbaar in de keten van kleurbeheer (color-management).

AGA workshop 1-c34.jpgAGA workshop 2-c27.jpg

Vervolgens konden er diverse soorten (bariet/glans) papier worden bekeken en een aantal indrukwekkende prints van Ton zelf. Eén foto, een mooi portret van een oude Afrikaanse vrouw, was op 2 soorten papier en A2 formaat afgedrukt. Naast het contrast was er een duidelijk waarneembaar verschil in scherpte te zien en dat was voor Ton een reden om van papier te wisselen. Hiermee gaf hij aan dat er best wel verschillen zitten in diverse papiersoorten onderling. Je moet alleen niet mat en bariet/glans met elkaar vergelijken want deze hebben verschillende eigenschappen.

Na de pauze werd de theorie in de praktijk gebracht. Een ieder was gevraagd een eigen foto mee te nemen en die werd op een te kiezen papiersoort op A4 formaat uitgeprint. Het printproces werd in Lightroom stapsgewijs doorgenomen handig want tot dusver heb ik primair t.a.v. printen in PS gewerkt. Er werd zo nu en dan een link naar Photoshop gemaakt maar inmiddels is mij duidelijk dat ik voortaan Lightroom als primair printprogramma ga gebruiken.
Werken in Lightroom is namelijk veel overzichtelijker en dat is voor mij nu bevestigd. In het boek van Jeff Schewe wordt duaal verteld over Photoshop en Lightroom waarbij de pro’s en contra’s duidelijk worden benoemd. Ook Jeff is voor diverse redenen voorstander van Lightroom. Let wel, het eindresultaat is in beide programma’s identiek maar fouten maken in PS kan sneller dan in LR, althans imho.

Mijn foto had ik in PS voor het printen voorbereid waarbij ik een aantal instellingen zoals verscherpen, contrast en verzadiging subtiel had aangepast. Ook had ik een bepaalde schaduwpartij (linksonder in de foto) wat lichter gemaakt. In principe waren alle aanpassingen enigszins op de gok en zonder een softproof gemaakt (ik wist niet welk papier gebruikt zou gaan worden in combinatie met een ICC profiel), maar in de regel zijn dit wat gebruikelijke  aanpassingen die een print veelal nodig heeft. Achteraf had ik eigenlijk geen aanpassingen moeten maken want dat was objectiever of neutraler geweest denk ik.

Voor het printen heb ik heb deze foto gebruikt die ik in mei dit jaar gemaakt heb maar recent pas daadwerkelijk gescand;

foto  3 1000dpi cms werk.jpgfoto van workshop print.JPG

Rechts de daadwerkelijke A4 print.

Er kon gekozen worden uit een aantal papiersoorten en ik had de keuze gemaakt om op Canson Platine Fibre Rag papier te printen want wilde dit vergelijken met mijn huidig gebruikte Museo Silver Rag. Voor dit papier was een zelfgemaakt ICC profiel  specifiek voor de Epson stylus pro 9880 beschikbaar.

Tijdens het voorbereiden in LR werd een hoge (print) verscherping factor gebruikt wat in principe nooit mag indien je al voor print verscherpt hebt zoals ik in de voorbereiding in PS gedaan heb. Maar goed ik dacht laten we eens zien hoe dat uitpakt. Ook zijn er geen instellingen t.a.v. de resolutie aangepast en heb dat verder ook niet gecontroleerd.
Een minder kritische workflow als ik normaal gebruik, maar tenslotte was ik ook op zoek naar nuance-).

De print zag er in eerste instantie best wel mooi uit maar dat komt met name dat er altijd een verbetering is t.a.v. een foto op een monitor. Op papier spreekt een foto veel mooier, althans is dat nu juist de bedoeling…
Eenmaal kritisch gekeken valt op dat de kleuren ten opzichte van mijn monitor thuis afwijkt en dat een bepaalde schaduwpartij te donker is. Ook is de foto teveel verscherpt. Kortom best nog wel wat werk te doen….

De workshop heeft voor mij dan ook bevestigd dat ik op koers ben. Ik ben namelijk een kritisch persoon als het gaat om resultaat en wil graag het ‘onderste uit de kan’ halen. Gelukkig kan ik ook nuanceren want met een mooi papier zoals Museo en een geweldige printer als de Epson stylus pro 9880 kan alleen ik het fout doen-)).

Groet,

Bert[:]

Posted in AGA, Blog, Fine Art Printing, Museo Silver Rag, Workflow Tagged , , , |

Ervaringen met Fine Art printen.

[:en]Zo, mijn eerste ervaringen met het printen van Fine Art foto’s zijn inmiddels achter de rug. Ik heb een déjà vu gehad met de dagen waar ik zelf zwart wit afdrukken in de doka maakte. Ik kom er in snel tempo achter dat het creëren van een Fine Art print niet zonder veel testen gaat. Had ik ook niet verwacht maar vandaar de déjà vu… Het afdrukken is een enorm motiverend proces want de foto’s op papier komen mooi tot leven, heel anders dan op een beeldscherm.

Zoals in het vorig blog geschreven print ik inmiddels bij het AGA te Amsterdam. Nadat ik eerst Museo Silver Rag en Fotospeed papier had besteld, heb ik een introductiesessie bij het AGA gehad. Daar is mij een workflow geleerd waarna ik de printers, een Epson 9800 voor mat- en een Epson 9880 voor glanspapier, zelfstandig mag bedienen. Wat direct opvalt is dat je veel instellingen moet maken en ieder van de instellingen heeft invloed op het uiteindelijk resultaat. Ook komen in de regel de foto’s indien niet in Photoshop/LR nabewerkt voor het printen, er te donker met minder contrast en verzadiging uit. Dat betekent dus testen en naar een print werken die correct is.
Mijn eerste ervaringen met het Museo Silver Rag papier, een semi gloss papier vergelijkbaar met Baryta, en een vergelijking met High White Smooth mat papier van Fotospeed, laat mij zien dat de voorkeur naar het Museo papier gaat. Het papier leeft meer! Ieder keer als ik de vergelijking maak (zwart wit en kleur), wint Museo. Het AGA heeft voor gebruik de beschikking over Hahnemühle Photo Rag Bright White, een mat papier. Ik heb deze eveneens met Museo Silver Rag vergeleken (zie onderstaande foto).

foto-411.jpgAGA-print1.jpg

Natuurlijk is onderstaande foto lastig voor een neutraal vergelijk, maar als u goed kijkt dan is er op de meest rechter foto (Museo) een verschil te zien met de drie overige (Hahnemühle). Wat ook opvalt is dat het Museo Silver Rag geen echt witte papiertoon heeft maar een tint warmer. Juist bij zwart wit foto’s valt dat op maar daarnaast hou ik persoonlijk niet van koele zwart wit foto’s en de kleurtoon van het Museo papier spreekt mij dan ook enorm aan! Ook het contrast verschil is aangenamer en het papier is iets scherper dan de matte varianten. Met het Fotospeed papier had ik alleen een kleurenafdruk gemaakt en heb vooralsnog besloten niet met dit papier verder te gaan. Ik concentreer mij op het Museo voor kleur en zwart wit.

rechts Museo Silver Rag

rechts Museo Silver Rag

Om de kwaliteit van de prints te optimaliseren maak ik gebruik van de profilering service van de Inkjetwinkel te Amsterdam (gelegen bij ‘Eyes on Media’). Dat betekent dat ik met behulp van een vijftal a4 afdrukken 3000 kleurpatches creëer. Met deze prints die met de Epson 9880 zijn gemaakt op het Museo papier, zal een medewerker van de Inkjet winkel en behulp van een X-Rite i1 Publish Pro 2, een specifiek printer ICC profiel maken. Tot dusver heb ik het ICC (papier) profiel van de fabrikant van Museo gebruikt, maar naar zeggen van de medewerker van de Inkjet winkel zal met dit custom profiel de weergave duidelijk verbeteren. Ik kon ook minder kleurpatches afdrukken maar ik ga voor max. haalbare kwaliteit! Dit is ook een advies van Jeff Schewe waarvan ik het boek Digital Printing heb gelezen. Een bijbel voor het printproces met allerlei voorbeelden t.a.v. een workflow in Photoshop en/of Lightroom maar ook veel informatie t.a.v. materialen etc.
Ik heb dan ook tot dusver mijn workflow op de adviezen die in het boek zijn geschreven gebaseerd. Schewe beschrijft ook uitstekend het proces omtrent de DPI instellingen in relatie met het afdrukformaat, voor mij dus geen vragen meer-). Afdrukken print ik met 360 of 720 DPI, afhankelijk van het afdruk-formaat en de beschikbare resolutie (pixels) van de foto. In de regel scan ik foto’s met 2000 of 4000 DPI en dat levert meer dan voldoende resolutie voor grote afdrukken. Een noot nog t.a.v. de print DPI; Schewe geeft aan dat bij Epson printers het resultaat van een afdruk optimaal is indien de 360/720 DPI instelling wordt gebruikt (Canon printers 300/600 DPI) waarbij in Photoshop of LR een foto altijd naar de 360/720 DPI moet worden ge-upsampled. Voor een uitgebreide uitleg is mijn advies het boek van Schewe te lezen!
Zoals ik al zij zijn er in Photoshop/LR en het printermenu veel instellingen t.b.v. het printen te maken. Indien je serieus wil printen is het een must te weten wat je wel en niet moet instellen anders gaat het geheid fout en zal er teleurstelling t.a.v. de print zijn. De linker van de 4 zwart wit foto’s hierboven laat zo’n resultaat zien. Ik wist initieel niet welk mediatype (en nog een paar settings) t.b.v. het zwart wit printproces in combinatie met het Hahnemühle Bright White mat papier moest gebruiken, en de print kwam er dan ook te donker en koel uit. Na een aantal controles en aanpassingen in het printermenu, was het resultaat van de tweede foto al direct een grote verbetering. Voordat je ‘zomaar’ wat gaat testen is het dus zaak je goed in te lezen want tenslotte is papier en inkt niet gratis… Om het economisch in de hand te houden print ik onder andere met test-strips en werk zo naar een tevreden eindproduct. Tevens noteer ik tijdens het printproces alle bijzonderheden zoals gebruikte settings in PS/LR en printermenu. Doe ik dit niet voor iedere specifieke foto dan gaat het fout. Uiteindelijk sla ik een bewerkte foto voor het printen in 8-bit formaat op en is op deze manier altijd direct te gebruiken bij het afdrukken indien gewenst.

Kortom, ik kan zeggen dat er progressie wordt geboekt en ben daar ook blij om want een mooie Fine Art print is het uiteindelijke doel van mijn fotografie! Komt bij dat ik recent door Frans Peter Verheyen ben benaderd waarbij hij aangaf dat ik ben toegelaten tot verkoop van foto’s via www.Artupfront.com! Ben dan ook zeer vereerd dat ik als fotograaf/artiest hiervoor ben benaderd en geeft mij het gevoel dat mijn recente ontwikkelingen positief zijn. Een verdere stap en wens is foto’s in een galerij te mogen presenteren, en wie weet…-))

Bert[:]

Posted in Blog, Fine Art Printing, Museo Silver Rag, Workflow Tagged , , |

Fine Art Printen

[:en]Printpapier

Fine Art printen, een kunst op zich waar met zorg en kennis (en wellicht veel proberen) een geweldig eindproduct mee te krijgen is.
Ik heb recent besloten om het printproces in eigen beheer te gaan uitvoeren. Ik heb daarvoor het AGA (Amsterdams Grafisch Atelier) benaderd om mij daarbij te helpen. Het AGA beschikt over diverse groot formaat printers waaronder de Epson 9880. Het AGA biedt de mogelijkheid om zelf te kunnen printen en kan je bij het proces ondersteunen. Er worden zelfs workshops georganiseerd om bekend te raken met bijvoorbeeld colormanagement.
AGA

Naast dat er diverse printers op de markt zijn, is er nog een veelvoud aan papiersoorten. ik heb na onderzoek etc. mij initieel gericht op twee merken; Museo en Fotospeed. Van Museo ben ik in de ‘Silver Rag’ geintersseerd. Dit is een 100% katoen papier met een gloss finish. Ik heb dit papier via Bruce Percy (www.brucepercy.co.uk/) leren kennen want ik heb een drietal foto’s van hem. Het is een mooi papier en geeft een prachtige kleurtoon en diepte.
Naast dit papier wil ik van Fotospeed het ‘Smooth Cotton 300’ gaan testen. Dit is een mat papiersoort die door o.a. Joe Cornisch (www.joecornishgallery.co.uk/) wordt gebruikt. In december 2014 heb ik Joe’s galerij in Northallerton in de UK bezocht en heb zijn werk kunnen bewonderen (tip!).
Zelf heb ik laatst een testprint bij Whitewall laten maken op Hahnemuhle mat papier op een Epson printer en Fujiflex highgloss op een Lightjet printer. Rechts in onderstaande foto is de Lightjet afdruk. Overigens zijn de kleuren niet correct en is slechts ter illustratie met een Iphone gemaakt-).
Op het eerste gezicht is het verschil in deze twee papiersoorten niet enorm. Bij nader onderzoek met een loupe zie ik wel een merkbaar verschil in scherpte waarbij de Lightjet het aflegt tegen de Matte print. Ook vindt ik, en dat is persoonlijk, de kleurtoon van het Hahnemuhle papier prettiger.

Hahnemuhle & Fujiflex HG

Initieel was ik best wel tevreden over de twee testprints. Je kan bij Whitewall ICC profielen voor de papiersoorten downloaden en deze heb ik tijdens het softproofen in Photoshop dan ook gebruikt. Tijdens het softproofen heb ik een aantal correcties middels curven gemaakt. Maar als ik de foto’s op papier vergelijk met de monitor, onder de juiste lichtomstandigheden, zie ik toch te grote afwijkingen. Deze betreffen de kleurtoon en de donkere en lichte partijen.

Vanwege het feit dat ik grote afdrukken wil maken (vooralsnog tot 24 inch breed), en dat ik maximale controle over het printproces wil hebben om een Fine Art print kwaliteit te waarborgen, heb ik mij dus bij het AGA gemeld. Zelf heb ik daar hoge verwachtingen van. Het AGA gebruikt ook Hahnemuhle papier en dat biedt mij de mogelijkheid om dit papiersoort te vergelijken met Fotospeed en Museo. Uiteindelijk moet blijken wat voor mij de beste keus is voor een kleur en/of zwart-wit afdruk. Met de twee testpakketen die ik ontvangen heb kan het zelfs zijn dat ik wellicht door persoonlijke voorkeur op een ander soort papier uitkom, alles is mogelijk!

The Digital Print: Preparing Images in Lightroom and Photoshop for Printing

Om meer kennis over het printproces te krijgen heb ik het boek ‘The Digital Print’ van Jef Schewe gekocht. Schewe geldt als een expert op het gebied van o.a. photoshop en zijn boeken worden gewaardeerd.

Dus de komende weken worden leuk en interessant, maar niet alleen vanwege het printen. Er is namelijk voor mij als fotograaf een positieve ontwikkeling gaande, maar daar later meer over.

Groet,

Bert[:]

Posted in Blog, Fine Art Printing, Fotospeed Smooth cotton, Museo Silver Rag Tagged , , , |

Herfst 2014 , een natuurverbeelding van de Schoorlse Duinen.

[:en]Herfst, een periode waar kleuren in de natuur veranderen en voor een fotograaf interessante mogelijkheden biedt. Ik had mij dit jaar voorgenomen om in deze periode tijd te besteden om in het Schoorlse duinen gebied op zoek te gaan naar typische herfstplaatjes.
Zodoende heb ik een aantal dagen voornamelijk het noordelijke gebied, met 20 kilo op mijn rug en statief in de hand rond gelopen. Door het snel veranderen van de kleuren had ik onvoldoende tijd over om het zuidelijke gedeelte mee te nemen. Het duingebied is best groot en ik zie dat als een mooi doel voor volgend jaar!
De Schoorlse duinen biedt ruimte, rust en veel mogelijkheden om relatief ongestoord de natuur in beeld te brengen. Met een mooi woord noem ik dat “natuurverbeelding”. Het woord is niet door mij zelf bedacht maar via een vriendelijke vrouw die een antwoord gaf op een aantal geposte foto’s op twitter.
Ik had het zelf niet beter kunnen bedenken. Het zegt wat mij betreft veel over de wijze hoe ik de natuur en landschappen in beeld probeer te brengen. Zoals ik in mijn vorig blog aangaf was ik op zoek naar een mooie bruikbare Nederlandse vertaling van ‘intimate landscape’. Het is niet een directe vertaling, maar natuurverbeelding spreekt mij enorm aan en is dus een gepaste verzamelnaam.
Terug naar de duinen want zoals gezegd heb ik daar veel tijd besteed. Mijn focus met de groot formaat camera lag op compositie en techniek. Compositie bepalen is uitdagend werk en mijn inzichten, voorkeur en ervaring veranderen met de tijd.
Techniek speelt bij mij ook een rol tijdens het bepalen van de compositie. De meesten van ons kijken om zich heen, dan vervolgens door de camera en maken een foto. Ik kan helaas niet eenvoudig door het matglas van de technische camera kijken maar dat heeft ook niet mijn voorkeur. Ik heb nog een tussenstap namelijk het gebruik van een kader. Een kader wat ik uit een stuk stevig wit karton heb gesneden, die de exacte beeldverhouding heeft. Vanaf het moment dat ik dit simpele tool ben gaan gebruiken, heeft het mij geholpen in het bepalen van een compositie. Zodra ik ergens een mogelijk interessante foto zie, neem ik het karton in de hand en kijk erdoor. De afstand tot het oog bepaald de brandpuntafstand van een lens. Voor mijn Nikkor 90mm lens
(vergelijkbaar met een 24-28mm kleinbeeld lens) houd ik de kaart op 9 cm voor mijn oog. Tegelijkertijd knijp ik een oog dicht zodat ik geen 3-d beeld creëer. Een foto-print is immers 2-D en het is een valkuil dit niet te doen omdat 3D beelden altijd mooier zijn.
Het omkaderen van een mogelijke foto werkt op deze manier erg prettig. Tot voor kort had ik de beschikking over een optische zoeker met de juiste beeldverhouding waarbij ik een aantal verschillende lensinstellingen kon maken. Het was van Chinese makelij maar is helaas onlangs stuk gegaan. Omdat de beeldkwaliteit niet echt goed was heb ik overwogen een betere te kopen. Linhof heeft een geweldige zoeker maar deze kost tweedehands net zoveel als een nieuwe Sony Alpha 5000…. Dat maakt de keuze lastig. Tot dat ik op Youtube een filmpje tegenkwam van een Charles Cramer (Amerikaanse landschaps fotograaf www.Charlescramer.com) die eind jaren ’70 een workshop bij Ansel Adams had gevolgd. Hij demonstreerde de methode om met een simpel karton een compositie te bepalen. Ik heb er in eerste instantie geen gebruik van gemaakt, tot de optische zoeker stuk ging en ik niet bereid was voor een nieuw exemplaar veel geld te betalen.
Het lijkt een ‘goedkope’ manier van fotograferen, maar ik kan een ieder adviseren ongeacht welke camera/lens combinatie, dit eens te gaan proberen! Het werkt verhelderend. Op internet zijn diverse websites te vinden die uitleggen hoe je een karton moet maken voor een bepaalde camera. Daarna is het een rekensommetje om de afstand tot het oog te bepalen i.v.m de gebruikte lens. Het is even een kwestie van wennen, maar eenmaal gewend ben ik tot de conclusie gekomen dat zonder het karton ik lastiger een goede compositie kan bepalen. Kritisch een compositie bepalen verbeterd het proces tot het komen van een geslaagde foto. Uiteraard is dit persoonlijk en subjectief want wat de ene mooi vindt hoeft de ander niet te vinden, gelukkig maar zou ik zeggen.
Een andere mogelijkheid om een compositie i.c.m. de kleuren en licht te bepalen is om de camera in de zwart-wit modus te gebruiken. De omzetting in grijstinten en contrast geeft een andere indruk en kan helpen om de foto wel of niet maken. Ik doe dat wel eens met mijn panasonic LX3.

Een ander aandachtspunt ten aanzien van techniek was het verkrijgen van een maximaal haalbare scherptediepte. Ik streef in mijn fotografie altijd naar 100% scherptediepte en dat is een persoonlijke keuze. Dat lukt zeker niet altijd waarbij ik diverse afwegingen moet maken en mogelijk concessies moet accepteren.  Het verstoort het creatieve proces niet want het is soms niet anders.
In de afwegingen moet ik keuzes maken tussen een diafragma instelling versus diffractie. Bij voorkeur gebruik ik de Scheimpflug methode (tilten van de lens) in combinatie met de meest optimale diafragma instelling, maar deze kan niet altijd worden toegepast. Daarnaast ben ik meer het verstellen van de achterwand beweging gaan gebruiken. Daarmee kan de scherptediepte worden vergroot (zoals het tilten van de lens) maar tevens kan de beeldverhouding (bewust) worden aangepast. Het is namelijk zo dat indien de achterwand, wat bij een technische camera eenvoudig is in te stellen, naar achteren wordt versteld, het beeld in de nabijheid relatief wordt vergroot en het beeld verder weg wordt verkleind. Het is ook vice versa te gebruiken, dus achterwand ten aanzien van zijn standaard instelling naar voren wat een omgekeerd effect geeft. Ook wel bekend als een ‘Looming’ effect.
Dit biedt in mijn fotografie waar ik graag diepte probeer te creëren door een element dichtbij te gebruiken, en vervolgens de kijker naar een verder weg punt probeer te leiden, meer mogelijkheden. Het is een handig hulpmiddel om de compositie interessanter te maken. Verder wordt deze techniek ook veel in de architectuur gebruikt i.v.m. het herstellen of tegengaan van convergerende lijnen. Dat is in de landschaps fotografie dan een plus punt indien je bomen fotografeert.
Kortom veel factoren in het proces om rekening mee te houden om tot een mooie foto te komen.

Herst-1-final.jpgHerst-6-final.jpgHerst-final-c54.jpgHerst-4-final.jpg
Bovenstaande serie foto’s zijn allen met de Chamonix 045n2 genomen en is een mix tussen Fuji Velvia 50 en Provia 100 film. Er zullen meer volgen.

groet,

Bert[:]

Posted in Blog, Duinen, Herfst, Natuurverbeelding, Nederland Tagged , , , , |

Details uit het landschap.

[:en]De titel en onderwerp spreekt niet tot de verbeelding. Ik probeer een vertaling uit het Engels naar Nederlands te bedenken, maar helaas lukt mij dat niet. Omdat ik nagenoeg alleen door Angelsaksische fotografen ben beïnvloed, leer en onthoud ik Engelse (vak)termen. Zo heb ik bijvoorbeeld de meeste termen in Photoshop in het Engels aangeleerd en nadat ik laatst via de Adobe CC de beschikking over de NL versie van Photoshop kreeg, had ik daar nogal moeite mee. Gelukkig went dit snel maar soms is het lastig de NL benaming te vinden.
Zo ook voor de term ‘Inner Landscape’ die door David Ward (www.into-the-light.com) veel gebruikt wordt. Sterker nog, ik heb het via deze man geleerd. Ward is een meester in het vinden van details in de natuur die velen van ons missen, en ik toch wel. We zien dagelijks veel details in de natuur om ons heen zoals nu in de herfst de paddenstoelen, verkleurde bladeren en andere soorten planten en bomen. Op diverse social media worden veel foto’s van dat soort onderwerpen getoond. Veel van deze vallen bij mij niet in de smaak omdat ze simpelweg alleen een eenvoudige weergave zijn van het onderwerp. Er is echter veel meer te halen door het slim gebruik van licht en compositie. Ik realiseerde mij dat ik daar ook veel meer mee kan. Soms is het een kwestie van ‘inzoomen’ op het object. Het is voor mij zelfs verrassend te ontdekken wat er nog meer mogelijk is te fotograferen. Ik probeer daarbij ook een richting te vinden waar details en elementen in een meer abstracte vorm wordt weergegeven, echter zweef ik tussen diverse stijlen zoals een exacte weergave of juist een interpretatie daarvan.

Zo heb ik onderstaande foto’s in een relatief korte periode in het voorjaar achter elkaar gemaakt. Ze zijn echter pas recent gescand en in PS bewerkt en was verrast met de resultaten. Verrast ten aanzien van de linker foto omdat dit de eerste keer was dat ik Fuji Astia gebruikte. De kleuren die Astia produceert hebben een nadruk op meer rode tonen en dat paste wel goed bij dit onderwerp.
De rechter foto heeft mij positief verrast omdat ik initieel dacht dat de compositie niet zou werken. Tenslotte was dit een oude holle boomstronk waar ik al dikwijls aan voorbij was gelopen en nooit aandacht aan had geschonken. Tot die ene keer waar ik op zoek was naar nieuwe mogelijkheden en probeerde verder te kijken dan het vanzelfsprekende, wat dat ook moge zijn-).

Blijft wel dat ik nog een goede en passende vertaling vindt voor het ‘Inner landscape’…… Wie kan mij helpen?

Old woodHollow
[:]

Posted in Blog, Fuji Astia, Inner landscape, Kodak Ektar100, Nederland Tagged , , , |

Normandië.

[:en]

Oranje mos Cap le Hague Normandie juli 2014plant in rots cap le Hague Normandie juli 2014plant in rots 2 cap le Hague Normandie juli 2014

Tijdens de afgelopen zomervakantie in Frankrijk, was ik samen met mijn familie voor een korte periode in Normandië. Dit gedeelte van Frankrijk stond al langer op de lijst van plekken waar ik graag heen wilde. Normandië is best een grote provincie en wij zaten in het westelijke kustgebied, ruim ten zuiden van Cherbourg. Tijdens een van onze dagtripjes gingen we naar ‘Cap le Hague’. Normandië staat bekend om zijn vele kapen en variërende kustlijn. Eenmaal bij Cap le Hague aangekomen stond ik versteld van de mooie kustlijn met diverse interessante details. Initieel vanaf de weg valt dat slecht te zien, maar zodra je over de kustweg naar de kust rijd beland je in een mooi landschap.
Het weer die dag was half bewolkt en ik zag al snel mogelijkheden voor foto’s te maken. Ik had alleen de Panasonic LX3 op zak. De Chamonix had ik thuis gelaten want ik wilde niemand tijdens de vakantie ophouden met “even een foto maken…”

De vakantie was in juli en ik heb pas recent de foto’s op de PC op een groter beeldscherm bekeken. Veel foto’s vielen vanwege het harde licht (het was midden op de dag), af. Wel wist ik nog dat ik een aantal ‘intieme landschap’ foto’s had gemaakt. Ondanks dat ik naderhand er achter kwam dat ik mij niet de tijd had gegund om in RAW te schieten, was de kwaliteit acceptabel. In feite had ik tijdens de wandeling een aantal snelle snapshots gemaakt, zonder statief zo uit de hand…. Normaal doe ik dat niet want met een 4×5 inch camera is dat onbegonnen werk. Ik ben dan ook van mening dat je er alles aan moet doen om onscherpte te voorkomen.

Helaas hadden we niet voldoende tijd om meer kustlijn in Normandië te ontdekken, maar ik heb in ieder geval een reden om daar weer naar terug te gaan.

Bert[:]

Posted in Blog, Normandie, Panasonic LX3 Tagged , |

Veluwe.

[:en]Indien ik op pad ben heb ik net zoals de meesten van ons niet altijd de gewenste camera op zak. Hoe vaak ik daar spijt van had…. Gelukkig heb ik altijd mijn Iphone op zak en gebruik deze  regelmatig. Vorig jaar was ik vanwege mijn werk een week in de buurt van de Veluwe (noordelijk gedeelte). Ik had geen Chamonix camera mee wat achteraf geen wijs besluit was….
Tijdens een aantal wandelingen over de Veluwe om het gebied te leren kennen, zag ik veel mogelijkheden om toch wel mooie foto’s te kunnen maken. Ik was verrast door het mooie landschap en de vele details in de natuur. De Iphone bood uitkomst omdat ik de gelegenheid niet voorbij wilde laten gaan.

Ik heb de foto’s meer dan een jaar niet meer gezien tot vandaag. Van meer dan 35 foto’s heb ik een kleine selectie gemaakt op basis van compositie en kleurweergave. Heb ze daarna behoorlijk in PS moeten aanpassen om enigszins acceptabele kleuren en scherpte te krijgen. Ook hier en daar wat kleine partijen donkerder of lichter gemaakt, maar dat hoort allemaal tot mijn standaard PS workflow.

De foto’s die met de Iphone worden gemaakt gebruik ik in principe voor compositie studie doeleinden. Soms om een fototrip voor te bereiden en daarnaast achteraf in rust te kijken of de gemaakt foto mij aanspreekt. Ondanks dat de Iphone camera beperkingen kent zoals het dynamische bereik wat nogal jammer is, probeer ik mij daar niet te veel aan te storen. Verder maak ik veel gebruik van de 645 PRO MK III camera app voor Iphone/Ipad. (http://jag.gr/645pro/). Met deze app kan je diverse foto formaten kiezen waaronder mijn favoriete 6×7, opslaan in TIFF, filters gebruiken zoals een 81A warming up (erg handy) en nog veel meer. Helaas is deze app niet voor Android beschikbaar en dat is ook een van de redenen waarom ik een Iphone blijf houden.

In ieder geval bevallen mij onderstaande foto’s en ik zal zeker meer Iphoneography op de website plaatsen.

Groet,

Bert

Veluwe on IphoneVeluwe on IphoneVeluwe on Iphone
[:]

Posted in Blog, Iphoneography, Lente, Nederland, Veluwe Tagged , , , |

Old tree.

[:en]

Old tree, Duinoord bos Den Helder april 2014.

Old tree, Duinoord bos Den Helder april 2014.

[:]

Posted in Blog, Den Helder, Kodak Ektar100

White Blossom.

Witte bloesem, Den Helder april 2014.

Witte bloesem, Den Helder april 2014.

Posted in Den Helder, Howtek D4000, Kodak Ektar100

[:en]Inspiratie.[:]

[:en]“To make visible the invisible”. (Paul Klee).

Iedere fotograaf heeft wel een of meerdere inspiratiebronnen en ik ben daar geen uitzondering in. Een bron van inspiratie is het lezen van fotoboeken. Zo heb ik onlangs een boek via Ebay van een van mijn favoriete fotografen gekocht namelijk ‘Intimate Landscapes’ van Eliot Porter. In Nederland zijn amper boeken van Porter te vinden maar over de grens is dat geen probleem en in dit geval vond ik het boek in de States.
Het boek bevat 55 foto’s die Porter gedurende de jaren heeft gemaakt. De printkwaliteit van de foto’s is erg hoog en dat is prettig!

Eliot Porter (1901 – 1990) heeft in zijn beginjaren als fotograaf met Ansel Adams en Alfred Stieglitz gewerkt, ware meesters in fotografie. Het was Adams die Porter vertelde dat hij beter op groot formaat kon fotograferen in plaats van een Leica die hij destijds in bezit had. Porter was in tegenstelling tot Adams een van de eerste fotografen die na de tweede wereld oorlog een overstap op kleur (Kodachrome) maakte en niet zonder succes. Overigens heeft Ansel Adams eveneens met kleur gewerkt (‘In Color’).
Naast het feit dat Eliot Porter een uitzonderlijk talent had om de natuur en landschappen op een bijzondere manier vast te leggen, was hij een meester in het maken van afdrukken middels het zogenaamde ‘Dye Transfer’ proces. Dit was een enorm uitgebreid proces welke voor uitzonderlijk mooie prints zorgde. Ik heb hier een link geplaatst waar de techniek uitvoerig door zijn voormalig assistent wordt gedemonstreerd; https://www.youtube.com/watch?v=qiRy0hszVRk

Andere boeken die ik van Porter heb zijn ‘Nature’s Chaos’, ‘The place no one knew’, ‘Antartica’ en ‘In Wildness is the preservation of the world’. Er zijn nog meer boeken gepubliceerd waaronder ‘Birds of North America’ waar hij met een 4×5 inch camera vogels heeft gefotografeerd.

In ‘Intimate Landscapes’ staan niet veel foto’s van klassieke landschappen maar meer zoals de titel van het boek al aangeeft, veel detail van de natuur. Details waar je op een normale dag als je in de natuur wandelt, zo maar aan voorbij loopt. Porter had de artistieke gave deze details in vorm en kleur op een dusdanige manier vast te leggen, dat het ineens bijzonder werd. De foto’s van Porter zijn herkenbaar als zijn interpretatie van de natuur en dat is wat ik aantrekkelijk vindt.

Plate 1 - Foxtail grass              Plate 14 - Red osier

 

Mijn persoonlijke mening is dat iedere fotograaf veel kan leren van zijn manier van composeren, gebruik van licht etc. Het zijn ook deze twee factoren die bepalend zijn voor het werk wat hij geleverd heeft.
Tegenwoordig worden veel boeken op allerlei technisch fotogebied verkocht. Eliot Porter schreef zelf niet veel over techniek en beperkte begeleidende teksten in zijn boeken helaas tot een minimum. Maar techniek is uiteindelijk niet het belangrijkste, zeker als je de diverse foto’s van Porter bestudeerd.

De inleidende tekst “To make visible the invisible” van Paul Klee is in het boek een verwijzing naar de foto’s van Porter. Een pakkende tekst die niet alleen veel over de artiest zegt, maar geeft in mijn opinie ook aan dat er voor iedere fotograaf voldoende uitdagingen zijn. Uitdagingen om op iedere willekeurige dag de camera te pakken en op pad te gaan, weer of geen weer en wetende dat er altijd weer iets nieuws te fotograferen valt.

Zo heb ik onderstaande foto op een regenachtige dag in een bos op 500 mtr. van mijn huis gemaakt. Geïnspireerd door Porter was ik  op zoek naar details waar een mooie compositie van kon worden gemaakt. Vooraf niet wetende wat ik zou zien, ben ik dan ook tevreden over dit specifiek eindresultaat. Het inspireert mij om meer aandacht te schenken aan wat er op de bodem groeit, en niet alleen de klassieke landschappen te zoeken-).

Bramen, blauwe en witte boshyacinten en kleefkruid.Duinoord bos Den Helder april 2014.

Bramen, blauwe en witte boshyacinten en kleefkruid. Duinoord bos Den Helder april 2014.

[:]

Posted in Blog, Den Helder, Eliot Porter, Fuji velvia 50